Op vrijdag 25 november is de ‘Spero Invidiam’ weer naar Elburg gevaren om daar op het droge te overwinteren.
Even de eindbalans van dit seizoen opmaken: Gezeilde mijlen: 1035 mijl met 91 motoruren.
Op vrijdag 25 november is de ‘Spero Invidiam’ weer naar Elburg gevaren om daar op het droge te overwinteren.
Even de eindbalans van dit seizoen opmaken: Gezeilde mijlen: 1035 mijl met 91 motoruren.
Dit zal de laatste keer van het seizoen worden. Om 9:30 uur gaan we op weg naar de boot. Het is nog koud. Als we bij de boot aankomen schijnt het zonnetje al. We maken de boot klaar en kunnen meteen vanaf de haven zeilen. Op het Vossemeer komen de pakjesboot van Sinterklaas tegen. Zodra we op het Ketelmeer aankomen zetten we de halfwinder. We kruizen volgens het polairdiagram optimaal af richting de Ketelbrug. Bij de Ketelbrug aangekomen komen we onze buurman in de haven tegen, hij motort terug naar de thuishaven. Wij hebben daar geen zin in en kruizen aan de wind, die een beetje wegvalt, terug naar de Roggebot. Achter het slibeiland aan de kant van de Schokkerhaven valt de wind helemaal weg. We slingeren het ijzeren zeil aan en zetten koers richting de Roggebot. Onderweg doeken we de zeilen vast op en maken de boot weer aan kant. In de haven aangekomen is de buurman ook nog aanwezig, hij heeft vast alle zeilen eraf gehaald voor de winter. Al met al een heerlijke toegift aan het einde van het seizoen, en dat half november.
Op zaterdag 17 september was het dan eindelijk weer zover, de valkenbokaal van de Dehlerclub. Om 8 uur stappen we in de auto richting de Kaag. Na een kop koffie met appelgebak volgt er een briefing van Hugo en Jaap omtrent de bootindeling, de startprocedure en de te varen baan. Er wordt besloten een rif te zetten in verband met de voorspelde harde wind. Met 8 valken in 2 groepen wordt de strijd om de valkenbokaal aangevangen. Vanaf de startlijn is het een kruisrak richting het zuiden, vervolgens een rak plat voor het lapje richting het restaurant, dan een halve windse rak naar een boei in de richting van het startschip, terug naar het restaurant en dan naar weer naar het startschip, en dit dan 2x.
Onze eerste start is geen beste start en we liggen 5e. We proberen uit alle macht plaatsen goed te maken maar het kruisrak is niet aan ons besteed. Na 45 min. worden we als 5e afgetoeterd. Hier blijkt weer dat een goed begin (start) het halve werk is.
Voor ons is er nu even rust. We volgen de volgende groep welke last hebben van een groep platbodems welke ook een wedstrijd aan het zeilen zijn. Hierdoor moeten een aantal uitwijken ondanks de bakboord-stuurboord situatie en volgt er zelfs nog een aanvaring. Nadat ook deze groep gefinisht is mag de 1e groep het weer gaan proberen. We proberen een wereldstart te maken maar zo onervaren als wij zijn starten we over stuurboord en moeten dus alle boten welke over bakboord aankomen voor laten gaan, wij gaan dus na de start maar snel weer overstag. Geen wereldstart dus….. Na het kruisrak varen we wederom 5e. We weten dit helaas niet te verbeteren in het vervolg van de wedstrijd en finishen weer als 5e.
Nadat de 2e groep zijn wedstrijd gezeild heeft en de nodige uitsmijters zijn verorberd wordt de stand berekend en de indeling voor de wedstrijd van de ‘Best of the rest’ en de Winnaars bekend gemaakt. Intussen is het flink door gaan waaien en is het flink hangen geblazen. We ronden de boei na het kruisrak weer als 5e maar weten in het rak daarna een plek goed te maken en finishen uiteindelijk als 4e.
Terwijl wij rustig op de steiger naar de winnaarsgroep staan te kijken waait er inmiddels een stevige 20+kn. Dit is voor één team teveel van het goede en deze besluiten terug te keren naar het haventje bij het restaurant. Hans is nog wel in voor een rondje dus Hans, Wijnand en wij twee stappen aan boord en mengen ons in de wedstrijd. Met 4 man is de boot goed rechtop te varen maar ondanks onze verwachtingen iedereen in te halen lukt ons dat helaas niet maar het was wel even lekker een rondje raggen! Het zeilen voor vandaag zit er weer op. We doeken de zeilen op en settelen ons met een drankje in het restaurant.
Er is een heerlijk buffet klaargemaakt en nadat iedereen genoeg heeft gegeten maakt Hugo de uitslag bekend waarbij de aanwezige kinderen niet vergeten worden. Volgend jaar gaan wij zeker op revanche!!
Voor het team ‘de Heerdenaartjes’ was het eindresultaat een 10e plek van de 15 gestarte teams.
Op 3 september werd de IJsselmeerCup van de Dehler Club Nederland gezeild. Op vrijdag is de boot overgezeild van de thuishaven naar de Flevo Marina in Lelystad.
Zaterdagmorgen stapt Renato, lid van DCN, op om samen met Hotze dualhanded de wedstrijd te zeilen. Er staat max. 5 kn wind dus het beloofd een spectaculaire wedstrijd te worden. Zelfs met de halfwinder op liggen we nog bijna stil. De eerste wedstrijd worden we 19e en de tweede wedstrijd 20e. Dit levert aan het eind van de dag de 19e plaats overall op.
Zondag varen wegens gebrek aan wind, en als deze er wel is komt deze uit de verkeerde hoek, op de motor weer naar huis.
Schipper Hotze en opstapper Rene varen op vrijdag de ‘Spero Invidiam’ naar Urk, dit is niet de beste startplaats maar voor ons wel het dichtste bij. Onderweg naar Urk krijgen we alvast een voorproefje van hoe het er tijdens de 24 uurs race er aan toe zal gaan. Eenmaal op Urk aangekomen liggen er een stuk of 5 medezeilers. Wanneer Sybo, die overdag nog ‘gewoon’ gewerkt heeft (iemand moet dat doen), om 17:30 uur opstapt fluit de wind door het want. Om 18:45 melden we ons tussen de pieren van Urk, hijsen de zeilen en zetten het verplichte toplicht aan. Wanneer we ons er zeker van gesteld hebben varen we het IJsselmeer op voor de start. We zorgen dat we om precies 19:00 bij de bovenboei zijn omdat het eerste rak richting de EZ5 niet bezeild is. Onze start is goed en op het rak van de EZ5 naar de EZ-D genieten we van de ondergaande zon met een knoop of 15 wind en 7 kn op het log.
We besluiten 2x het rondje EZ-D -> EZ-C -> KG te varen. Heel fijn dat iedereen zijn navigatieverlichting in orde heeft! Ondertussen begint het namelijk donker te worden en we worden opgelopen door een achteruit varende boot??!! Het blijkt er één te zijn die onder het ankerlicht vaart. Met lichtseinen proberen we ze (nr. 012) duidelijk te maken dat hun verlichting niet klopt maar we denken dat ze dat al wel wisten en zich van de domme hielden, levensgevaarlijk!
Het plan is om het rak KG->Sport A heen en weer te varen om zo een groot gedeelte van de nacht door te komen. Echter de terugweg blijkt niet bezeild en we wijken uit naar LC5. We zijn met vol tuig gestart maar dit blijkt toch iets te veel van het goede en we zetten een rif. Vanuit daar gaan we naar de SB-A en de SB-C. Zelfs met het eerste rif lopen we in een windvlaag van 35 kn dusdanig uit het roer dat de boot een hoek van 90° oploeft met de gangboorden tot aan de raampjes onder water.
Vanaf de SB-C gaan we weer terug via de SB-A en de LC5 naar de WV12. Het is inmiddels ver in de ochtend en het wordt tijd om de rest van de dag uit te stippelen. Met het Excel bestand van Ruisendaal vullen de rakken in met een gemiddelde snelheid van 6 kn en kijken dan hoe laat we zullen finishen. De wind was voorspeld om +/- 14:00 te zullen ruimen naar het westen maar dit doet hij niet. Het laatste stuk is dus even flink puzzelen om goed uit te komen. We gaan van de WV12 terug naar de LC5 en dan door naar de Sport A en daarna het rondje VF-B -> H2-W1 -> VF-A. Bij de VF-B vond een vrachtvaarder het nog even nodig om precies tegelijkertijd bij de ton uit te komen als wij waardoor wij een extra rondje moesten draaien. Ondertussen doet het weer rare dingen, dan zitten we heerlijk in het zonnetje, dan regent het weer en vooral de wind vindt het leuk om van 8 kn naar 25kn te gaan. Het rakje van de VF-B naar de H2-W1 is trouwens een foutje geweest, was plat voor het lapje, we hadden beter meteen naar de VF-A kunnen gaan. Vanaf de VF-A gaan we richting de Sport-A, is net bezeild. Er hangt op dat moment een gigantische bui boven Noord Holland en de afsluitdijk. De wind krimpt hierdoor even naar het zuiden zodat het rak nog beter bezeild wordt. Wij zeilen in het zonnetje terwijl er aan de stuurboordkant van ons 2 waterhozen tot stand komen.
Voor ons knalt de bliksem uit de wolken. De wind en de regen die uit de bui komen slaan in je gezicht. De fok laat de boot oploeven en trekt de gangboorden door het water terwijl het grootzeil als een vlag aan de mast wappert. We besluiten een 2e rif te steken. Door de bui ruimt de wind voorbij het westen en is de Sport-A absoluut niet meer bezeild. In de bui gaan we overstag naar de Sport-A. Op dat moment is de bui voorbij en krimpt de wind iets zodat wederom de ton niet bezeild is. Vanaf hier is de KR-A en de KR-B bezeild. Onderweg zien de een zeilboot welke net ontmast is. Via de marifoon volgen de meldingen hierover. Vanaf de KR-B is het opkruisen terug naar de KR-A en vervolgens naar de laatste ton, de WV19. Vanaf daar gaan we naar de finish. Om 18:40 worden we afgetoeterd.
Resultaat: 135,7 mijl, prestatie 81,76, 128e plek in de toerklasse, 24e van alle Dehlers en 1e van de boten welke vanuit Urk zijn gestart.
Alle Dehlers in de tourklasse op een rij
Zo voer de ‘Spero Invidiam’

Voor de 4e keer zijn we op weg naar Muiden voor de start van de 15e YSY Ronde om Noord Holland. Er staat een zuidwesterwind 4-5 en dus niet bezeild. Na de sluis bij Lelystad nog even onder zeil geprobeerd maar dan zouden we bij aankomst meteen door kunnen naar de start dus de motor maar aangeslingerd. Na een plaatsje in de havenkom van Muiden toegewezen te hebben gekregen gaan we ditmaal een hapje eten in Graaf Floris waar het gezellig druk is met medezeilers. Bij terugkomst is Bauke al aan boord aangekomen.
We hebben een wereldstart!
Om 8 uur stapt Allard aan boord, de bemanning is compleet. Onze start is om 10:00 uur en dus verlaten we om 09:00 de haven van Muiden. Nadat we ons gemeld hebben bij het meldschip positioneren we ons voor de start. Het startschot valt, we kijken om ons heen en zijn bij de eerste tien. Voor ons doen hebben we een wereldstart! Met een bakstagwind gaan we langs het Paard van Marken. We besluiten de halfwinder te zetten. Helaas zit de halfwinder gedraait en moet hij weer naar beneden, dit kost tijd. Als later de halfwinder wel staat blijkt de te volgen koers richting Enkhuizen te diep bezeild is, de halfwinder vult zich niet goed, dit kost nog meer tijd. We besluiten de halfwinder weer te strijken en de fok bak te zetten. Omdat de spinnakerboom in een eerdere versie van de Ronde verloren is gegaan moeten we de fok handmatig bak houden…… Na de sluis van Enkhuizen gaan we de halfwinder weer zetten bedenken we.
13:11 uur finishen we bij Enkhuizen. Hier moeten we een verplichte stop van 1,5 uur voldoen. We maken gebruik van deze tijd om een soepje en een broodje. Precies 1,5 uur later starten we opweg naar Kornwerderzand. Helaas voor ons is de wind verder gekrompen van ZW naar Z zodat we wederom niet de halfwinder kunnen zetten. We besluiten om licht af te kruizen richting Kornwerderzand. 3 uur en 26 min. later finishen we bij Kornwerderzand.
Eten met 30kn hoog aan de wind.
We kunnen direct door de sluis maar na de sluisen mogen we niet meer aanleggen. We starten meteen weer en gaan op de Waddenzee eten. Helaas voor ons neemt de wind in een bui toe tot 30 kn en word het weer circuswerk om de bami naar binnen te schuiven. Gelukkig kunnen we zonder kruisen de Waddenzee over en is dit eindelijk lekker zeilen. Als het donker word hebben we ook de stroom mee en worden we door het Marsdiep naar buiten gespoeld.
Afgebroken!
We hadden gedacht te moeten opkruisen richting IJmuiden maar het is bezeild! Met een knoop of 7 zeilen we richting het zuiden.
Om 0:30 uur ontvangen we het volgende bericht via de marifoon:
Namens de organisatie van de YSY Ronde om Noord-Holland, het volgende bericht:
In district IJmuiden staat een waarschuwing voor 7BF.
Wij verwachten dat vannacht deze waarschuwing uitgebreid wordt naar district Texel.
Daarom heeft de organisatie besloten de wedstrijd, cq tocht, af te breken.
Geadviseerd wordt om voor de nacht een haven op te zoeken.
We overleggen met elkaar en besluiten om het advies op te volgen. We zijn dan inmiddels al een uur op de Noordzee en moeten terug tegen de stroming naar Den Helder. De wind neemt ondertussen al toe en we zijn blij als we om 02:30 uur in de haven van Den Helder vast liggen.
Mee met het tij.
Om nog een beetje gebruik te maken van de stroming verlaten we de haven van Den Helder alweer om 08:00 uur. Met alleen het grootzeil in het 2e rif blazen we met 35kn tot in vlagen 40kn wind richting Den Oever. Bij Den Oever is Bauke helaas genoodzaakt om af te stappen in verband met een opkomende migraine. Met z’n 3en varen we richting de Ketelbrug. Met het 2e rif erin en de 80% fok op lopen we met een bakstag tot halve wind een dagrecord afsurfend van een golf van bijna 10kn!
Na de Ketelbrug komt het Ketelmeer, bij gebrek aan golfen loopt ook hier de snelheid weer op tot boven de 7 kn zodat we om 17:30 de landvasten in de thuishaven weer vastmaken.
Totaal gezeild: 184 mijl waarvan 14 uur gemotort. We zijn over de eerste 2 legs 29e geworden in de klasse SW hoog.
Even een paar indrukken in het onderstaande filmpje.
22 mei Roggebot-Urk
Met 6 bft. tegenwind op het Ketelmeer en IJsselmeer richting Urk. In de haven nog steeds last van de wind en weggedreven met een scepter tegen een anker van een Bavaria.
23 mei – 24 mei
We liggen verwaaid op Urk. Ondertussen de kromme scepter recht laten buigen bij Hoekman, gratis waar vind je dit nog!
25 mei Urk-Makkum
Is er eerder te veel wind, vandaag is er geen wind. We motoren eerst maar later kan het ijzeren zeil uit en zetten we de witte motor.
26 mei – 29 mei
Nu liggen we weer verwaaid in Makkum. We hebben zaterdag een poging gedaan richting de Waddenzee maar zijn na even in Kornwerderzand te hebben gelegen toch maar weer terug gegaan naar Makkum. Maandag schijnt het mooi weer te worden…
30 mei Makkum-Terschelling
Met een heerlijk 10-15kn windje richting Terschelling. Om 9 uur vertrokken en om 15:15 aangemeerd op Terschelling met opstapper Doekele.
2 juni Terschelling-Makkum
Stroom tegen, lekker gezeild in de Westmeep en vanaf het laatste stuk Blauwe Slenk tot aan Kornwederzand. Daarvoor trok de wind nog even aan. In de Boontjes bij Harlingen nog slechts 1.60 m, op het fokje naar Makkum.
3 juni Makkum-Roggebot
In 7 uur en 45 min terug gezeild naar de thuishaven. Gem. snelheid 5.6 kn.
Totaal 162 mijl gezeild waarvan 16 motoruren.
Het seizoen is weer begonnen!!


Afgelopen zaterdag om 11:00 voelde de “Spero Invidiam” weer nattigheid aan haar kiel. In de afgelopen weken hebben we de romp schoongemaakt, gepoetst en in de was gezet. Verder is de impellor vervangen, is er een handgreep aan de buiskap gemaakt en hebben we het lummelbeslag vernieuwd voor een verstevigde versie van RVS verkregen via de Dehlerclub.


Nadat zij weer in het water lag hebben we heerlijk in het zonnetje onze boterhammen opgegeten en even gewacht totdat het reservekitje van brandstoffilter, v snaar en impellor gebracht werd.
In de thuishaven aangekomen hebben we het grootzeil gemonteerd en de aangepaste huik gepast. Deze is iets verlengd ten op zichte van vorig jaar en past nu uitstekend. Nu is het wachten op het nieuwe voorzeil en dan kan er weer gezeild worden.
Het oog wil ook wat dus het dek moet nog wel gepoetst en in de was gezet worden.
Op 6 november maken we het laatste tocht van 2010. Op de motor varen we naar Elburg. Het regent eerst nog maar in de loop van de morgen klaart het op en word het droog. We houden met buienradar in de gaten of het droog blijft. Dat is dus niet het geval dus we laten eerst de ‘Spero Invidiam’ op de bok zetten. Het nieuwe onderwatersysteem werkt perfect, geen aangroei en met de hogedrukspuit is hetgene wat er zit zo weer schoon. Dan gaat de zon schijnen en kunnen we het dek laten drogen zodat we daarna de zeilen droog kunnen opvouwen.
De fok gaat terug naar de zeilmaker want na 3000 mijl vallen de gaten in het achterlijk…….
Dit seizoen 1032 mijl gevaren waarvan 70 uur gemotert.
Vrijdag 27 augustus 8:30 stappen Hotze en Sybo in de stromende regen aan boord van de Spero Invidam. Snel brengen wij alle boodschappen en tassen aan boord. Even later stapt ook Doekele aan boord. In de regen maken we de boot zeil klaar. De fietsen zijn al van boord en we zorgen dat er weer vers water in de tank zit. Als we de haven uitvaren kunnen we bijna meteen zeilen. Halverwege het Vossenmeer hebben we een oploper van een binnenvaartschip. Juist op het moment dat het schip naast ons vaart krijgen we een gigantische oploever en komen met een noodstop tegen de rand van de vaargeul tot stilstand. Na een rondje met de fok bak vervolgen wij onze reis. We gaan vandaag naar Stavoren waar we om 19:00 uur zullen starten. Gelukkig klaart het in de loop van de dag op. De wind gaat van 20 kn tot 5 kn en weer naar 25 kn over dek. Na een paar slagen lopen we om 15:45 uur de haven van Stavoren aan. We leggen aan in de gemaalkolk. Naast ons komt een klein kajuitbootje liggen waarvan het roer afgebroken is. Gelukkig voor hen komt er hulp met een werkbank en klussen zij het roer weer aan de spiegel zodat ook zij de 24 uurs race kunnen starten. In Stavoren stappen ook Sybrand en Bauke aan boord. Nadat we warm gegeten hebben breekt het moment van de start aan.
19:00 varen wij tussen de havenhoofden van Stavoren door. We hebben niet de beste start maar voordat we bij de eerste boei zijn hebben we verschillende boten achter ons gelaten. We hebben ervoor gekozen om niet te reven en dus met vol tuig te starten met een 105 procent high-aspect voorzeil. Na de eerste boei gaan we stuurboord uit richting de KR-A. Vervolgens gaan we naar de WV19-WP2 welke koers net niet bezeild is. Met een slag komen we bij de boei aan. Vanaf nu hebben we volgens planning alle rakken bezeild tussen de 60 en de 150 graden. Zie bijgaande rakkenkaart.’s Nacht kwamen bij Sybrand en Sybo de eerste tekenen van zeeziekte naar boven. Doekele heeft de nacht doorgebracht in de achterste kooi nadat hij tijdens de diverse overstagmanoeuvres van de banken werd gebonjourd. Om 4:00 kon Sybo het navigatiewerk niet meer aan en is buiten gaan zitten waarnaar het niet lang meer duurde voordat hij samen met Sybrand de vissen aan het voeren was. Ondertussen had Bauke het roer overgenomen met Hotze achter de navigatietafel. Of het door het licht kwam of dat hij gewoon uitgeslapen was is niet bekend maar om 6:00 uur stak Doekele zijn hoofd weer buiten de deur. Hij kon kon het dit keer niet op de anti zeeziekte pillen schuiven want die hebben we niet ingenomen maar hij is degene die de meeste slaapuren op de klok heeft gezet. Om 8:45 uur slingeren we de motor aan om stroom te draaien, een hele nacht een laptop, koelkast en niet te vergeten het toplicht aan vragen veel van de boordaccu’s ondanks dat we twee keer 88Ah aan boord hebben. Eind van de morgen hebben we last van ‘doldrums’ voor zover je hiervan kunt spreken op het IJsselmeer. Zo hebben we 20 kn over dek en zo ligt het hele IJsselmeer te dobberen. Boven de Noordhollandse en Friese kust dreigen donkere wolken. Na een half uur is het voorbij en kunnen we ons rak richting Kornwerderzand weer vervolgen nadat we in de windstilte een pirouette hebben gedraaid. De wolken dreigen ernstig en de vreemde kleur van het water maakt het vooruitzicht op veel wind er niet prettiger op. We besluiten een rif te steken. Net op tijd want daarna komt het met 35 kn over dek. Nadat we de bui over ons heen hebben laten komen trekken we het rif er weer uit en ronden de VF7 bij Kornwerderzand. In het volgende rak zakt de wind nog verder weg en besluiten we de halfwinder te zetten. Qua snelheid scheelt het niet veel met de omliggende schepen zonder spinaker of halfwinder maar we hadden in ieder geval weer wat te doen. Ondertussen zijn we aan het rekenen geslagen om op tijd te finishen. We bereken een aantal versies en in de loop van de middag strepen we er steeds meer af om met één plan over te blijven. 2 jaar geleden hebben we ook de 24 uurs race gezeild en zijn toen overdag nog de Waddenzee over gezeild met als gevolg dat we veel te laat over de finish kwamen. Dat laten we dit jaar dus niet gebeuren. Het rak vanaf de LC 5 naar de WV19-WP 2 is niet bezeild dus dit laatste stuk moeten we opkruisen. Bij de laatste boei aangekomen is het een drukte van jewelste. Als er een record bestond voor de meeste zeilende zeilboten per m2 dan was dat record absoluut in de handen van de finish tijdens de 24 uurs race.
Om 18:46 zeilen we over de finishlijn en worden afgetoeterd. Een kwartiertje te vroeg maar het kon niet anders. In een stoet varen we de haven van Medemblik binnen waar elke binnenvarende boot word binnengehaald door honderden mensen en elke boot wordt omgeroepen met scheepsnaam, schipper en het aantal jaren dat er meegevaren word. Wij besluiten om meteen linksaf te gaan en niet rechtdoor de binnenhaven in. We liggen mooi als 3e aan de wal. Zo, nu eerst een aanlegbiertje……
De hele avond lopen er honderden boten binnen. Wanneer we de papieren in willen leveren om 20:30 uur staat de brug nog open en het ziet ernaar uit dat deze voorlopig niet dicht gaat. We besluiten dan eerst maar even een hapje te gaan eten. Na het eten leveren we de papieren in en lopen nog even langs de feesttent. Even verderop speelt al de hele avond een hoempa hoempa band. Ondanks de regen gezelligheid op en top. Wanneer iedereen aan boord loopt Sybo nog even naar Sailtail waar hij de .gpx bestanden van WinGPS online laat zetten. Zie bijgaande google maps kaart.
De volgende morgen worden we gewekt door de buren, zij willen over een half uur vertrekken. We krijgen mee dat er in de loop van de dag windkracht 8 voorspeld word. We besluiten om snel te ontbijten, broodjes te smeren en gooien ook de trossen los. Het is nog windstil en het regent als we zoals zovelen de haven van Medemblik uitvaren. Langzaam neemt de wind toe totdat we te vaak uit het roer lopen en besluiten om alleen op de fok verder te gaan richting de Ketelbrug. De koers hier naartoe is bezeild. Ondertussen fluit de wind ons om onze oren met pieken van 35 kn.We zijn een kwartier te vroeg bij de Ketelbrug en we gaan bijliggen. De Spero Invidiam ligt heerlijk kalm te wachten totdat de brug open gaat ondank de 25-30 kn wind. Nadat we deze horde weer genomen hebben zeilen we onder het genot van een kop soep het Ketelmeer over richting thuishaven.
De Spero Invidiam heeft tijdens de 24 uursrace 120,7 mijl gezeild met een prestatie van 72,72.
17 juni, we zijn vandaag vanuit de Roggebot naar Muiden gevaren voor de start van de Ronde om Noord Holland van 2010. Om 10:00 uur hebben we de trossen los gegooid. Meteen vanaf de haven kunnen we zeilen. Met 6 kn zeilen we het Vossemeer over. Vervolgens het Ketelmeer over. Er staat een noorder wind 4-5. Eenmaal onder de Ketelbrug door zetten we koers richting Lelystad. Alles is vandaag bezeild zij het met een bakstagwind of plat voor het lapje. In de loop van de middag neemt de wind toe tot windkracht 6. Met rollers op de kont is het flink inslingeren. Om 17:30 lopen we de haven van Muiden binnen.
Om 11:30 is de start van de SW laag klasse. We zijn ruim optijd aanwezig en melden ons bij het meldschip. Daarna hijsen we de zeilen en kruisen voor de startlijn langs. Helaas is de start niet helemaal duidelijk en starten we slecht. Wij maken eerst een slag naar boven terwijl de rest van het veld eerst een slag opzij maakt. Helaas is voor ons Enkhuizen niet bezeild en moeten we een slag maken bij Enkhuizen om goed bij het finishschip aan te komen. Wij finishen om 15:15.53 uur. Hier mogen we niet eerder starten dan twee uur nadat we gefinisht zijn. Bij de sluis is het ontzettend druk en de harde wind van opzij maakt het er ook niet makelijker op. We starten uiteindelijk om 17:21.10 uur. Het waait 20-25 kn en we moeten wederom kruisen naar Kornwerderzand. We zeilen te ver naar de sluisen door zodat we terug moeten voor het finishschip. We finishen om 23:34.14 uur. Hier kunnen we meteen schutten naar de waddenzee. Het waait inmiddels N-NW 6. Ook hier moeten we twee uur wachten voordat we verder mogen. Iedereen is al moe van de reis hiernaar toe dus we eten wat en gaan een tijdje slapen. Om 2:34.14 vertrekken we weer uit Kornwerderzand. Omdat we na tweeeneenhalf uur nadat we gefinishd zijn vertrekken krijgen we waarschijnlijk we een straftijd van een uur maar dat is niet anders, iedereen was toe aan een beetje rust. We hadden gedacht dat het hele waddenzeetraject bezeild was maar omdat de wind is gaan krimpen is het stuk naar boven richting de eilanden helaas een stukje kruisen. Daarna in één streep richting IJmuiden. Het waait nog steeds 25-30 kn zodat de zee zich al mooi opgebouwd heeft. Regelmatig worden we weggezet door een golf. Eindelijk na 11 uur zeilen lopen we de haven van IJmuiden binnen. Het is dan 12:07.41 uur. We zoeken een ligplaats in de haven en maken de boot een beetje aan kant. Het thuisfront word gerustgesteld door een belletje van onze kant dat we weer veilig in de haven liggen. Het is inmiddels al 13:30 uur en Nederland moet tegen Japan voetballen tijdens het WK. Online via de laptop kijken we de wedstrijd. Vanavond rest ons nog de uitslag, eten en een feestavond………….
20 juni, we worden om 8:00 uur wakker. Langzaam aan maken we ons klaar om te vertrekken. Na het onbijt met verse croissantjes en warme broodjes (wat is dat toch lekker he, een oven aan boord) gooien we de lijnen los op weg naar huis. Nadat de de sluisen bij IJmuiden zijn gepasseerd kunnen we al zeilen. Het hele Noordzee kanaal zeilen we! Zelfs door Amsterdam heen. Bij de Oranjesluizen laten we de zeilen even zakken om deze vervolgens na de brug weer te hijsen om koers te zetten naar Lelystad. Er staat ongeveer 20-25 kn wind met uitschieters.
Lelystad is gelukkig bezeild. We moeten een beetje haast maken om ervoor te zorgen dat we voor 20:30 uur onder de Ketelbrug door zijn anders kunnen we niet meer thuis komen. Gelukkig gaat de sluis bij Lelystad snel. Het waait nog steeds 20-25 kn en we zetten het eerste rif. We stellen het waypoint in op de Ketelbrug en zien dat we hier 19:20 uur aan zullen komen. We zeilen zo snel mogelijk naar de Ketelbrug anders moeten we een half uur wachten voordat deze weer draait. Samen met een platbodem gaan we richting de Ketelbrug. Als we daar aankomen gaan de lichten op rood/groen, laten we de zeilen zakken en varen onder de brug door, het kan niet beter. Na de brug hebben we een bakstagwind en we zetten weer vol tuig. Met 6+ kn zeilen we richting thuishaven. Onderweg toverd de schipper de ene lekkernij na de ander uit de kombuis. We zeilen tot aan de de thuishaven en gaan zo hard dat we de motor bijna in de achteruit moeten zetten om af te remmen. Om 21:15 leggen we de Spero Invidiam weer op zijn plek. Totaal 230 mijl gezeild.
21 mei, vertrokken op de motor tot aan de Ketelbrug. Net te laat, we moeten een half uur wachten. We zetten koers naar Stavoren, het is flink opkruisen. In drie slagen zijn we bij Enkhuizen. We twijfelen of we in Enkhuizen zullen overnachten maar besluiten toch met het mooie weer door te zetten. De hele dag meld Lelystad windkracht 5.
23 mei, met prachtig weer en niet al te veel wind op naar Enkhuizen. De volgende dag kruisen we af richting de Ketelbrug. Ter hoogte van Urk zetten we het eerste reef. We gaan overstag (stormrondje) richting de Ketelbrug. Op het Ketelmeer zetten we de de tocht voort op alleen de fok.
Vandaag is de Spero Invidiam weer te gelaten. In de afgelopen weken hebben we de laatste lagen van het onderwaterverfsysteem van Ecoline aangebracht i.p.v. zoals de afgelopen jaren uierzalf. Verder zijn de stickers van Dehler 32 Comfort vervangen omdat deze een beetje vaal en wit waren geworden. Ook hebben we de romp weer in de hardwax gezet.
Om 11:00 hing de Spero Invidiam in de takels om weer water aan haar kiel te voelen. Nadat we alle afsluiters gecontroleerd hadden kon de vaart richting de thuishaven beginnen. Er stond ongeveer 15 kn wind recht op de kop. Om 13:00 konden de landvasten weer vast gemaakt worden in de thuishaven. Komende week komt het nieuwe grootzeil en komen ze meteen de maten voor de nieuwe huik opnemen.
Wat dan verder nog rest is het dek poetsen, GPS installeren en nog een paar andere kleine dingen. En dan…………zijn we klaar om te zeilen!!
Het is de laatste dag van het jaar………..
Afgelopen vrijdag is de "Spero Invidiam" overgevaren naar zijn winterstalling op de vaste wal in Elburg. Om een uur of 13:30 waren Hotze en Sybo in de thuishaven om de boot over te varen. Helaas stond de wind verkeerd zodat we niet konden zeilen. Na het winterklaar maken is de "Spero Invidiam" op het droge gezet. Nog 6 maandjes dan mag zij er weer in………
Wat ins nu nog rest is de onderhoudslijst maken voor de winter. Wat daar onder andere op zal staan is de aanschaf van een gps/plotter en het opbrengen van de laatste lagen ECO Bottom van Ecoline. De afgelopen jaren hebben wij gevaren met uierzalf, werkt op zich goed maar maakt de boot wel langzamer (+/-0.5kn).
Op 8 sept. 2009 zijn wij vanuit onze thuishaven Roggebot vertrokken voor een reisje heen en weer Lowestoft. Voor de gehele bemanning de eerste overtocht naar Engeland.
We wilden vroeg vertrekken maar tijdens het afkoppelen van de walstroom bleek de complete boot spaningsloos te zijn. De hoofdzekering was doorgebrand. We hadden geen reserve aan boord (nu wel) dus het duurde even voordat we los konden gooien. Met stralend weer naar IJmuiden gezeild waar we 21:30 aankwamen.
De volgende dag zijn we om 10:30 uur uitgevaren. Er stond +/- 20 kn en we gingen zeer voorspoedig richting het westen. Na een uurtje of 3 werd Sybo ondanks de scopodermpleister zeeziek! Een paar uur later weer helemaal de bink en totdat de duisternis inviel aan de helmstok gezeten. Onderweg bleek dat 1 van de boordaccu’s slecht is want de conditiemeter gaf aan dat onze stroom opraakte. Tijdens het in de ‘vrij’ zetten van de keerkoppeling brak deze kabel af. Heel fijn allemaal. We hebben de kabel verder losgemaakt zodat we de keerkoppeling met de hand konden bedienen.
Van de aanloop naar Lowestoft heeft Sybo niet veel meer meegemaakt want de zeezeikte sloeg weer toe. Om 03:00 liepen we de haven van Lowestoft binnen, 16 uur nadat we uit IJmuiden waren vertrokken met een gemiddelde van 6.8 kn. Dat terwijl de rompsnelhied van onze boot 6.9kn is. Daar lagen de eerste ‘snelle’ schepen van de Challenge Cup aan de steiger en deze keken toch wel zeer verbaasd dat wij al binnen liepen. We hebben ze later gerustgesteld dat wij al een paar uurtjes eerder als hun vertrokken waren……
De volgende ochtend werden wij wakker en waren wij compleet ingebouwd door de schepen van de Challenge Cup. We vernamen dat hun de volgende dag om 15:00 zouden starten, wij wilden toch wel weer in de ochtend weg.
Er moesten dus een aantal boten meewerken om ons de haven uit te laten. Dat is nog een hele tour met een gebroken keerkoppelingskabel. Maar het is gelukt en vrijdagmorgen om 09:00 zijn wij vetrokken uit Lowestoft. Er stond een heerlijk windje en hoog aan de wind gingen wij weer naar het oosten. We moesten nog een paar keer onze koers verleggen voor voor anker liggende olietankers. Volgens mij gebruiken ze die dingen als opslagplaats want alle olietankers die we gezien hebben lagen voor anker, er voer ern werkelijkwaar geen een!
Na een paar uur nam de wind wat af en we besloten om het 1e rif eruit te halen. Na het haaks oversteken van de shipping lanes (waar die dingen voor nodig zijn mag joost weten want zowel op de heen- en terugweg kwamen we hier geen een schip tegen terwijl zodra we de shipping lanes uitwaren we de een na de ander tegen kwamen) begon de wind wat aan te halen en zetten we het 1e rif weer. Tegen de tijd dat het donker was hadden we 30 kn over het dek hoog aan de wind. Helaas hebben we ons misgenavigeerd op het laatste stuk en hadden we niet genoeg rekening gehouden met de stroming zodat we te laag bij IJmuiden uitkwamen. Na een slag omhoog konden we de haven in. Tegen de tijd dat wij om 04:15 de haven liepen kwamen de eerste schepen van de Challenge Cup ook al weer binnen. De terugweg hebben wij er 19 uur over gedaan. Op de terugweg heeft niemand last van zeeziekte gehad dankzij de pillen van Suprimal.
De zaterdag en zondag hebben we verder besteed om weer naar de thuishaven te zeilen. Al met al een hele ervaring.
18 juni
Aanloop naar Muiden voor het rondje Noord Holland. In totaal zijn we dit keer met z’n 5-en. Hotze, Sybo, Doekele en Jeffrey vertrekken vanuit Roggebot. Bauke zal in Lelystad opstappen. Daarna, wanneer we door de sluis zijn kan er gezeild worden. Helaas moeten we een paar slagen maken en komen we pas om +/- 20:00 uur in Muiden. Nadat we ons tegen een andere boot hebben geparkeerd melden we ons aan en gaan we op naar de BBQ.
De volgende morgen varen we in colone uit. We moeten om 10:00 uur starten. Nadat we de zeilen gehesen hebben gaan we op zoek naar het startschip. Net als vorig jaar is deze nog niet zichtbaar als we bij het eiland pampus zijn. Hij ligt zover weg dat we net op tijd zijn om ons aan te melden en richting het startveld te zeilen. We liggen eigenlijk nog niet helemaal in de goede positie als het startschot klink. HET IS WEER BEGONNEN. Het waait stevig, 25 kn en we hadden voor de start al besloten om een eerste rif te zetten. We gaan hoog aan de wind richting het paard van marken en dan nog hoger aan de wind richting Enkhuizen. Om 12:35 finishen wij bij Enkhuizen. Net zoals vorig jaar is de sluispassage weer één groot spektakel, iedereen wil namelijk zo snel mogelijk naar de andere kant. Om het feestje helemaal compleet te maken staat de wind ook nog een dwars op de wachtbox en sluis. Om 13:47 starten we weer.
Nog steeds hoog aan de wind en het 2e rif gaat erin. De windmeter tikt regelmatig over de 30 kn. Halverwege Enkhuizen – Kornwerderzand zien we de later gestarte groepen ons inlopen. We besluiten om niet onderweg te eten maar bij de sluizen van Kornwerderzand. Om 16:51 vliegen we over de finish bij Kornwerderzand. We eten voor en tijdens de sluis. Daar staan een paar familieleden ons op te wachten. Daar staat tevens een windmeter die ons verklapt wat ons op de wadden ons te wachten staat, NW 6. 18:39 start de laatste leg, Kornwerderzand – IJmuiden. We kruisen op richting het gat bij Den Helder. We zien een boeglamp voorbij drijven……..het blijkt die van ons te zijn. Halverwege horen we dat een Dehler 34 zijn mast verspilt heeft. De wind neemt helaas niet af. Regelmatig kruist ons een spookschip. Meestal heeft deze geen verlichting, af en toe wel. Erg lastig en gevaarlijk bovendien. Als we het gat bij Den Helder uit zijn gaat Sybo onderdeks om te slapen. Dit komt er niet van want hij wordt meteen zeeziek. Er staat een hoge zee. We laten het 2e rif erin ondanks dat dat we nu ruimer zeilen. Achteraf gezien had het 2e rif er wel uit gekund maar niemand had hier de puf voor.
Allemaal zijn we een beetje suffig door de hoge zeeën. Even over 6- en lopen we de pieren van IJmuiden binnen. Op dat moment komt Sybo ook weer bovendeks. De finishtoeter klinkt voor ons om 6:23 uur. Het zit er weer op. We eindigen dit jaar 54e in onze klasse. Volgend jaar beter, hopelijk waait het dan iets minder, veel wind werkt volgens ons niet in ons voordeel.
We geven als we in de haven van IJmuiden alle stukken af en vertrekken meteen weer richting huis. Geen slaap dus. Op de stuurautomaat werken we het Noordzeekanaal af. We komen er ook nog achter dat onze spiboom waarschijnlijk ergens op de bodem van de Waddenzee of Noordzee ligt. Jefrey slaapt bijna de hele reis, ik denk zo’n 75% procent van de hele ronde om noord holland!! Die krijgt dus niks mee van Amsterdam enz. Vanaf de oranjesluizen kunnen we weer zeilen. Met een lekker windje varen we in 1 streep richting Lelystad. Daar stapt Sybo af wegens andere verplichtingen later op de dag. Nadat we de sluis bij Lelystad gehad hebben zeilen we richting Ketelbrug, het Ketelmeer over en richting thuishaven. Daar maken we de boel aan kant en zit de Ronde om Noord Holland 2009 er weer op. We hebben 227 mijl gevaren, met 14 motoruren.
———————————————————————————————————————————————
========================================================================================
Al direct bij de haven konden de zeilen omhoog, prima wind om rechtstreeks naar de Ketelbrug te varen. De brugwachter laat ons meteen door als we bij de Ketelbrug aankomen. Binnen 45 minuten varen we vervolgens de haven van Urk binnen.
‘s Ochtends genieten we van de Urkerdag. We zetten koers uit richting Lemmer. Voorbij de Rotterdamsehoek een reefje gezet, de windmeter tikt met regelmaat de 30 kn aan. Hier blijven we maar eens een dagje liggen. We krijgen bezoek, onze kleindochter gaat voor het eerst mee zeilen. We maken een kort rondje vanmiddag. Dit gaat prima voor de eerste keer.
We zeilen weer richting thuishaven, in de loop van de dag gaat het steeds steviger waaien. Bij de Ketelbrug weigert de motor dienst. Na een aantal keer proberen start hij gelukkig. Het Ketelmaar later we achter ons op het fokje. De motorproblemen bleken veroorzaakt door een ingesleten relais. Nadat deze vervangen zijn hebben wij geen problemen meer gehad.
We zitten in de auto te wachten tot het minder hard begint te regenen. Met dit weer ben je binnen 10 sec. zeiknat. Om 18:00 kunnen we eindelijk uitvaren. Ter hoogte van Ketelhaven staat er 32 kn wind over het dek. We gaan toch maar bakboord richting veilige haven. De dag erop varen we van Ketelhaven naar Stavoren. Met de halfwinder op laten we ons richting het noorden blazen.
We zijn onderweg van Stavoren naar Makkum. Met een slag varen we Makkum aan met 4-5 NW wind.De dag erop waait het windkracht 6 en bij Kornwerderzand besluiten we om niet verder te gaan richting Harlingen. We hebben maar van de gelegenheid gebruik gemaakt om heerlijk met de kop in de wind en wij in het zonnetje een paar uur aan de wachtsteiger te gaan liggen. Morgen weer een dag……
Vandaag dus Harlingen. Om 08:45 vertrekken we in de hoop dat de wind niet al te snel aantrekt naar 5-6. IJdele hoop want direct na de sluis is het al 6. We kunnen de hoogte niet halen en besluiten om het stuk maar op de motor te doen. Om 10:30 komen we aan in Harlingen. De volgende dag luisteren we de kustwachtberichten af: windkracht 5-6. In de haven voelt het heel anders. Om 14:00 eerst maar een polshoogte nemen bij de buitenhaven. het ziet er rustig uit. We besluiten om toch maar uit te varen. Met ruime wind en stroom mee schiet het lekker op. Aangekomen bij de Vliestroom trekt de wind aan en moeten we iets te hoog aan de wind. Dan maar verder op de motor. In de Westmeep stroom en wind tegen en flinker golven bij 30 kn wind. Tot aan de Slenk gemotord, in de Slenk kon de fok er weer bij. We lopen af en toe 8.3 kn. Bij het Schuitegat kan de fok weer naar binnen. Om 19:00 liggen we aan de steiger op Terschelling.
Het is geen zeilweer vandaag, af en toe een spatje regen. Net na de middag krijgen we onverwachts bezoek van de Douane. Alleen de BTW verklaring kunnen wij niet vinden, deze mogen we gelukkig na de vakantie mailen. We besluiten om hier maar een paar dagen te blijven liggen.
Dinsdag vertrekken we weer van Terschelling naar Makkum via Harlingen. Prachtig zeilweer met af een toe een stukje opkruisen. Toch krijgen we voor Kornwerderzand nog een flinke bui over ons heen. Een dag later maken we de oversteek naar Medemblik. Er staat tussen de 12- 20 kn wind. We meren af in de Pekelharinghaven.
Vandaag maken we een kort tripje, van Medemblik naar Enkhuizen. Wij zijn op tijd in Enkhuizen en bemachtigen nog een plaatsje aan de kade. Aan het eind van de middag liggen er 5 boten naast ons, hoezo recessie?
De laatste dag. Het is bijna windstil weer als we vertrekken. Ook de halfwinder was geen succes, de wind die er is komt van alle kanten. Dan maar op de motor en stuurautomaat. We krijgen van alles, regen, hagel, maar voorlopig geen wind. Iets voor Urk klaart het op en neemt de wind ook weer iets toe. Op naar de Ketelbrug in 3 slagen. Even voor de Ketelbrug trekt de wind flink aan tot 25 knp. Wanneer we de brug gepasseerd zijn gaan we op de fok het Ketelmeer over. Het laatste stukje Vossemeer moeten we moteren.
Totaal in deze vakantie gevaren mijlen: 165 waarvan 19 uur gemotert.
28 maart gaat de Spero Invidiam weer het water in en varen we hem terug naar zijn thuishaven Roggebot.
Vrijdag vaart Hotze noodgedwongen alleen de boot naar Lelystad. Sybo staat in de file en staat bij de Ketelbrug de Spero Invidiam op te wachten om vervolgens met de auto naar Lelystad te gaan. Het is bar slecht weer en wind tegen richting Lelystad. De dag erop komen ‘s ochtend Doekele en Sybrand ons versterken. We varen een redelijke wedstrijd maar onze finish word niet opgemerkt zodat we niet in de uitslagen verschijnen, jammer we hadden we eens willen weten snel we nou echt zijn. ‘s Avonds komt er nog meer versterking om het eten op te eten. Alie komt zaterdagavond laat nog aan met de auto. Zij zal met Hotze zondag weer terug varen. Sybo en Yvonne gaan met de auto weer terug naar huis.
Zondag rest ons de reis naar de thuishaven weer. Totaal mijl gezeild: 71 .
We gaan voor het eerst de 24 uurs race varen. Aan boord ingescheept zijn Hotze, Sybo, Doekele en Sybrand. Vrijdagmiddag varen we van de thuishaven Roggebot naar Urk waar vandaan we gaan starten. Start op Urk om 19:45, daarna naar de noordkant van het IJsselmeer gezeild en ‘s nachts de rakken gezeild, veel onder de halfwinder met ondanks weinig wind een gemiddelde van bijna 5 kn. Om 10:30 bij Kornwerderzand naar buiten gegaan het wad op en met 8 kn grondsnelheid naar Den Oever. Bij het opkruisen naar Den Oever kwamen we er al achter dat we te laat binnen zouden komen, de vraag was alleen nog hoeveel te laat.
Voor de sluis lagen we met nog een aantal mede-zeilers gefrustreerd te wachten voor de brug, een half uur dus! Na de sluis nog 14 mijl te gaan in 1,5 uur om voor 20:45 uur binnen te komen, dat is dus NIET gelukt, helaas volgend jaar beter. We konden nog een mooi plekje in de haven van Medemblik bemachtigen. De routekaart met stickers hebben we maar niet ingeleverd. ‘s Avonds hebben we Medemblik nog een verkend, wat een boten liggen daar zeg. Je kon gewoon over de boten van de ene kant van de haven naar de andere kant lopen. Zondag hebben wij om 10:00 uur de terugreis maar weer eens gestart . Totaal 173 mijl gezeild in een weekendje, niet verkeerd.
Bij onze eerste Ronde om Noord Holland is een journalist van het blad ‘Zeilen’ met ons meegevaren en heeft het volgende stuk geschreven.
Een ontspannen eerste ronde
Tekst: Heleen Heijnis
“Zie jij het startschip?”
Sybo tuurt over het water, zoekend naar een grote tweemaster. Links van ons ligt Pampus, rechts de lange dijk naar Lelystad.
˜Daar! Op één uur!”
Iedereen volgt de wijzende vinger van Sybo. In de verte zien we het startschip liggen. Sybo geeft zijn vader instructies:
“We moeten ons eerst melden. Dus tussen die twee schepen doorvaren.”
We verleggen de koers om ons te gaan melden. Het is kwart over elf, we hebben nog een kwartier voor de start. Direct toen we de haven van Muiden verlieten werden de zeilen gehesen. Er staat een goede westenwind, tussen de 20 en 25 knopen. Om ons heen tientallen schepen die hetzelfde doel hebben: zo snel mogelijk naar IJmuiden. Ik vaar mee op de Spero Invidiam, een Dehler 32 die sinds 2006 in het bezit is van de familie Talsma. Schipper is Hotze, een echte Fries die de rust zelf is. De bemanning bestaat verder uit zoon Sybo en zwager Doekele. In Kornwerderzand zal Bauke, broer van Doekele, opstappen.
Het 5 minuten signaal waaiert over het water. We zijn net langs het meldschip gevaren en zeilen nu weer richting Muiden. Waar is toch de startlijn? Uit de bewegingen van de ons omringende schepen valt niet veel op te maken. Iedereen is aan het kruisen in hetzelfde kleine stukje Markermeer. Sybo staat op de uitkijk.
“Kijk daar is de boei. Daar loopt de startlijn!” Intussen horen we het volgende signaal. Wat zullen we doen? Overstag? Maar dan lopen we het risico te vroeg over de startlijn te gaan. Op het laatste moment besluit Hotze een slag terug te maken. Precies dan klinkt het startsein en moeten we weer overstag. Sybo vloekt binnensmonds. Hadden we toch door kunnen varen!
De race is begonnen. We hebben perfecte wind, we kunnen in een rak naar Enkhuizen. De Spero Invidiam ligt op één oor en heeft een lekker gangetje. Hij is erg loefgierig en om de haverklap klinkt dan ook: Lozen! De grootschoot wordt gevierd en het schip trekt weer bij. Hotze heeft beide handen op de helmstok, Sybo houdt de grootzeilval in zijn handen om op elk moment te kunnen lozen. Na een paar minuten beginnen beide naar het zeil te kijken en dan naar elkaar. Zullen we een rif zetten? Dan loopt hij veel stabieler. De keus is snel gemaakt. Sybo steekt snel een rif met hulp van Doekele. Toch neemt het meer tijd dan gedacht. Links en rechts zeilen schepen ons voorbij.
˜Dat maakt ons niet uit, zegt Hotze, natuurlijk willen we een goede tijd neerzetten maar het gaat om het volbrengen van deze ronde. De Spero Invidiam is ingedeeld in de klasse SW Laag en is daar het langzaamste schip. Dus is het niet zo vreemd dat we achter in het veld liggen. ˜Je had ook niet alles door moeten geven’, zegt Sybo, ˜we gebruiken toch niet alle zeilen.”
De lucht biedt een echt Hollands schouwspel: donkere en witte wolken in grote stukken blauw. De wind is vlagerig en heeft uitschieters naar 30 knopen. Het schip duikt af en toe diep de golven in. Al snel zien we het Paard van Marken. Het is een prachtig gezicht om het hele veld langs dit markante stukje Nederland te zien stuiven. Nog een uurtje naar Enkhuizen, het gaat veel sneller dan verwacht. Sybo heeft de planning gemaakt en is bang dat we precies met stroom tegen het stuk over de Waddenzee moeten zeilen. Maar als het zo doorgaat zijn we daar veel vroeger en kunnen we van het goede tij profiteren. De wind krimpt een beetje en daardoor zeilen we een stuk rustiger. Het schip snijdt door het water. Doekele en Sybo zoeken de horizon af naar de finishlijn.
˜Ja, daar is hij!” Sybo wijst naar een motorjacht met de bekende vlag. Dan komt ook de boei in zicht die de finishlijn markeert. Om 14.14 uur klinkt de hoorn voor ons. De eerste etappe zit erop!
We gaan op weg naar het eerste obstakel, de sluis van Enkhuizen. Er is 2,5 uur ingeruimd voor de passage en de bemanning heeft zich op het ergste voorbereid. Foto’s van overvolle sluiskolken en lange rijen wachtenden staan op het netvlies. We nemen even de tijd om de jassen te luchten, een sanitaire stop te maken en de magen te vullen. Sybo heeft elk uur netjes zijn positie gelogd en zet nu het waypoint naar Kornwerderzand uit. Maar er is een probleem.
˜Heit, kom eens kijken, de GPS geeft aan dat het nog 50 mijl is naar Kornwerderzand, dat klopt toch niet?” Hotze komt erbij en samen controleren ze alle gegevens. Maar dan klinkt het heel hard van buiten:
˜Groen! Het is groen!” Het schip achter ons verzoekt ons vriendelijk de sluis in te varen.
Dit gaat veel sneller dan verwacht! In de sluis wordt het wedstrijdformulier overhandigd aan de organisatie. De sfeer is gemoedelijk, maar veel tijd om met de bemanning van de andere schepen te praten is er niet. Een uur na de finish in Enkhuizen worden de zeilen alweer gehesen voor de tweede etappe. En hoe zat het nou met die 50 mijl?
˜Ach, ik had twee cijfers omgewisseld”, Sybo lacht. ˜Gelukkig zagen we het snel, anders ga je echt aan jezelf twijfelen.”
Vader Hotze en zoon Sybo zijn als kapitein en navigator goed op elkaar ingespeeld. Samen hebben ze dit jaar de CWO 2 cursus gedaan bij de Zeezeilers van Marken. Daarbij zijn ze op de Wadden geweest en een klein stukje de Noordzee op gevaren.
Om in één rak naar Kornwerderzand te kunnen zeilen moeten we iets hoger aan de wind blijven. Er staat nog steeds 25 tot 32 knopen. Dat is ook de meeste wind die Hotze en Sybo hebben gehad met dit schip. Van spanning is echter niets te merken. Deze Friezen doen hun spreekwoordelijke nuchterheid eer aan. Er wordt niet geschreeuwd, er zijn geen irritaties, ook niet in situaties die om snelle beslissingen vragen. Het gaat eigenlijk heel gemoedelijk voor zo’n eerste keer. Er wordt steeds contact gehouden met het thuisfront dat zeer meeleeft. We zitten nu ongeveer op de helft. Het veld is aardig uiteen gezeild. In de verte achter ons zien we een nieuwe lichting schepen over de startlijn bij Enkhuizen gaan. De eersten daarvan lopen ons al snel in.
Als de wind iets afneemt kunnen we wat ruimer gaan varen. Doekele heeft het roer overgenomen en Sybo en ik bungelen met onze benen aan de hoge kant. Het zonnetje komt zelfs af en toe door. Hotze warmt de stimpstamp (stamppot rauwe andijvie met spekjes) op. Tot nu toe kan deze ronde niet meer stuk. Met goed gevulde magen koersen we op de finish aan. De procedure is nu bekend, toch wordt het nog een uitdaging omdat we worden ingelopen door andere schepen. Het is een drukte van jewelste. Bij het ronden van de boei worden we gesneden door een fanatieke schipper die vooraan wil liggen in de sluis. Rakelings schuift hij onze boeg voorbij. Ik houd mijn adem in maar Hotze wordt er niet warm of koud van.
˜Het kon net!”
Op de sluis worden we begroet door Bauke, het vierde bemanningslid. Hij wordt direct aan het werk gezet om broodjes te smeren. Sybo noteert alle gegevens in het logboek en noteert de finishtijd tot op de seconde. Het wachten voor de sluis neemt nu wat langer in beslag. Dat geeft ons de tijd om even lekker bij te zakken. Met gloeiende wangen en verwaaide haren genieten we van de thee. Bauke heeft er zin in.
Als we eindelijk de sluis door zijn worden we omringd door schepen die haastig de zeilen hijsen. We varen op de motor rustig een stukje door op zoek naar de startlijn. Die blijkt veel dichterbij te liggen dan gedacht! Snel gaan de zeilen omhoog en zetten we koers naar het westen. Vooral het eerste stuk moeten we om de haverklap overstag. En dat is nog even wennen, niet iedereen heeft de slag direct te pakken. We verliezen hoogte en liggen al gauw achterin het veld. Maar dat heeft wel als voordeel dat we de ruimte hebben om de meest gunstige koers te varen. Bauke sjort zich een ongeluk aan de lijnen.
Klaar voor overstag? roept Hotze om de haverklap. ˜Nee nee!” klinkt het eerst uit de kuip. Maar dat verandert al snel in een geroutineerd ˜Ja schipper” als iedereen meer op elkaar ingewerkt raakt. Bauke zit een beetje beduusd voor zich uit te kijken.
˜Zijn jullie de hele dag zo bezig geweest?”
We vertellen hem lachend dat de eerste twee etappes niets waren vergeleken bij dit. Dit is echt zeilen, werken geblazen. We raken lekker ingeslingerd en maken goede vorderingen. Het opspattende water is nu zout, aan het vertrekkende gezicht van Sybo te zien.
We kruisen regelmatig gelijk op met andere schepen, en merken dat deze zich niet altijd aan de regels houden. Ze winnen hoogte door ver buiten de betonning door te varen en niet voor de volgende boei terug te kruisen. De bemanning besluit om alles volgens de regels te doen, dat is toch het leukste en geeft de meeste voldoening. Het gaat ten slotte om de prestatie, niet om de tijd.
Die regels moeten ook worden opgedoken als we op ramkoers liggen met andere deelnemers. Hoe was het ook alweer? Loef wijkt voor lij, zeilen over bakboord of stuurboord? Het zorgt geregeld voor spannende momenten. Een keer is het echt op het randje. Bauke zit aan het roer en denkt nog net boven een kruisend schip langs te kunnen. Op het laatste moment wijkt hij uit. De andere kapitein werpt ons woedende blikken toe. Terecht, we steken onze handen op. Excuus!
Het is lang licht op de Wadden. Het zicht is geweldig, de zon zakt langzaam en de duisternis zet heel geleidelijk in. Echt helemaal donker wordt het niet. Om ons heen dansende lichtjes van de andere deelnemers. Sybo roept vanaf de navigatietafel welke boeien we moeten zoeken en iedereen tuurt in het donker om ze te spotten. Omdat we zo snel waren in de eerste twee etappes hebben we nu voordeel van de stroom. Pas rond half 1 krijgen we stroom tegen. Als het goed is zijn we dan net het gat voor Den Helder uit.
Maar we redden het net niet. We lopen vertraging op door orientatieproblemen. Wat is toch dat enorme licht? Sybo kijkt op de kaart, maar kan het niet plaatsen, is het Vlieland, Texel? Pas als we ter hoogte van Oudeschild zijn beseft Sybo dat het de vuurtoren van Den Helder is die aan de Noordzeekant ligt. Die zie je natuurlijk over het land heen. We hebben nogal wat hoogte verloren en varen vlak langs de kust van Den Helder. In het donker lijkt de kant gevaarlijk dichtbij te komen. Inmiddels hebben we ook een halve knoop stroom tegen. We kunnen het waarschijnlijk net redden, maar Hotze besluit toch een extra slag te maken. Geen risico. Als we ruim op de Noordzee varen besluit ik een paar uurtjes te gaan slapen. De rest van de bemanning blijft wakker. Er staat een flinke deining en we hebben halve wind. De Spero Invidiam zweeft lekker over de golven heen en duikt af en toe diep met zijn neus de zee in. Een fijne cadans om bij in slaap te vallen.
Om half vijf steek ik mijn hoofd weer naar buiten. Alleen Hotze is nog wakker en zit als een rots aan de helmstok. Zijn ogen zijn wat klein, maar hij houdt het prima vol. De anderen daarentegen hebben mijn voorbeeld gevolgd. Doekele ligt binnen een boom om te zagen, Bauke zit buiten te knikkebollen en Sybo zit bij te komen van zijn eten-overboord actie. Hij heeft last van zeeziekte en zijn maaginhoud in het water gedeponeerd. Hotze houdt intussen de spirit erin door te wijzen op drie schepen achter ons.
˜Die hebben wel alledrie ingelopen! En die drie gaan we ook nog pakken!” Hij wijst naar voren.
De schepen voor ons lijken me nog wat ver weg, maar Hotze krijgt gelijk, we lopen ze allemaal in. Intussen zijn we getuige van een prachtige zonsopgang. We passeren Egmond en zien in de verte de Hoogovens verrijzen. Voordat we de kolommen van rook dwars hebben, zijn er al weer anderhalf uur verstreken. De wind is ruim en tussen de 10 en 15 knopen. In stilte genieten we van deze ochtend. Behalve Sybo, die steeds witter begint te zien. Van ellende gaat hij binnen liggen.
Bij de finish in IJmuiden is het nog even verwarrend welk havenhoofd we moeten hebben. Op het laatste moment gaan we weer wat scherper zeilen om hoogte te winnen. Maar dan zien we de finishlijn! Met een luide toeter finishen we iets voor half acht ‘s ochtends. Sybo roept per marifoon de haven op en krijgt een plekje toegewezen. Iedereen is moe en toe aan wat uurtjes slaap.
Eerst brengen Sybo en Hotze het laatste wedstrijdformulier naar de organisatie en ik loop door naar de bus. Met gloeiende wangen vecht ik tegen de slaap. De volgende dag ontvang ik een smsje: de Spero Invidiam is weer veilig in de thuishaven Roggebot (bij Kampen) teruggekeerd. Klaar voor nieuwe reizen.
(De Spero Invidiam is geindigd als 51e in haar klasse)
De laatste dag van het seizoen. We varen de Spero Invidiam op de motor naar zijn winterstalling in Elburg. Einde logstand 4444 mijl. We hebben dit jaar dus 1245 mijl gevaren!
De zomervakantie van 2008 hebben wij in Zeeland doorgebracht. Klik hier voor onze route.
Zaterdag hebben we onze spullen ingescheept voor vertrek. De volgende dag zijn we vertrokken naar Lelystad, waar we overnacht hebben in de nieuwe haven bij Bataviastad. Het traject van maandag is als volgt, via de oranjesluisen op het IJ naar de Houthaven om aan te sluiten voor een nachtelijke tocht door Amsterdam. Dit belooft een lange dag te worden. Om 18:00 gaan we door de eerste brug. Nu moeten we wachten tot 01:30, we hebben de wekker maar op 0:30 gezet…….
Om 01:30 uur gooien 23 boten de trossen los en in konvooi varen we van brug tot brug. Als we bij Alphen aan de Rijn zijn begint het weer langzaam licht te worden. Het is hier werkelijk een prachtig gebied. Via Boskoop op naar Gouda. Vervolgens komt er het minder mooie stuk tot Dordrecht. Hier stoppen we ermee, het is goed geweest, 12 uur moteren. We draaien bakboord uit naar de binnenhaven van de Koninklijke Dordrechtse Roei- en Zeilvereniging.
De volgende dag gaat om 11:16 de spoorbrug open en kunnen we op naar het Hollandse Diep. Op het 2e gedeelte kunnen we zelfs de motor even laten voor wat hij is. Bij de Volkeraksluisen strijken we de zeilen en kunnen we zomaar de sluis in varen. We overnachten in een kleine jachthaven tegen de grens van het natuurgebied De Dintelse Gorzen.
De dag erop regent het en we besluiten om hier maar een dagje te blijven. Om 11:00 de volgende morgen gooien we de trossen weer los en vertrekken richting de grevelingen. Gelukking waait het een knoop of 15 en met een rifje erin waaien we naar de Krammersluis. Daarna volgt een klein stukje Oosterschelde tot de grevelingensluis. Na de sluis hebben we een aan-de-windse koers richting de brouwershaven. Zaterdag liggen we een dagje verwaaid, je zou met steiger en al de haven uitwaaien.
12:00 uur varen we de volgende dag de haven uit, het rif kan blijven zitten. In de loop van de middag neemt de wind nog toe. Halverwege Ouddorp lopen we een eilandje aan. Daar krijgen we een slimme bui over ons heen. Om 16:00 vertrekken we weer, een ruime wind richting Ouddorp. We nemen de wind iets te ruim en zeilen (niet de bedoeling) terug langs de veermansplaat i.p.v. de paardengeul in. Bij boei G20 zien we dat we fout zitten. Terug en alsnog via de paardengeul naar het springersdiep met het ronden van de SP10.
Aan bakboordzijde van de geul is het maar 0.1-0.5 mtr diep dus opletten! Tussen de SP12 en de SP14 op het moment dat we overstag gaan: VAST!!. Achter het eiland hompelvoet. De motor op volle kracht, de fok ingerold en proberen alsnog overstag te komen. Na 5 minuten gaat de boot alsnog overstag, snel de fok erbij om zoveel mogelijk wind te vangen en schuin te komen liggen. En dat helpt, we komen los. Op naar Ouddorp, nog een paar keer overstag, ruim voor de tonnenlijn dus!!
Maandag 21 juli, storm en regen teisteren ons de hele dag. Bij het weerbericht voor morgen, droog, zon en 20 graden met windkracht 3, kun je nog niets voorstellen. Dinsdag is het inderdaad droog en mooi weer. Vandaag gaan we naar Bruinisse en na de sluis richting St. Annaland. In de loop van de avond zakt de boot +/ 3 mtr naar beneden.
De volgende dag staat er weinig wind. We gaan richting de Zeelandbrug. Bij de brug aangekomen valt de wind weg en hebben we stroming tegen. We hebben de keuze, wachten tot de brug open gaat of proberen of we er onderdoor kunnen. Met de verrekijker zien we dat het hoogtebord 15,20 mtr aangeeft, het zou dus moeten kunnen.
We hebben stroom tegen dus heel voorzichtig varen we naar de brug toe om te kijken of het past. Het past precies, er is niet veel ruimte over! Op naar Colijnsplaat.
Donderdag gaan we over de Oosterschelde , richting de sluizen in Neeltje Jans. Recht voor de oostenwind. De zeilen zetten we in de ‘melkmeisjes-stand’. In de sluis moeten we nog een keer verkassen naar de andere kant omdat een vissersschip zonodig op die plek wil liggen. De sluisdeur gaat open, de Noordzee wacht. We zijn goed en zeil of we zien al een zeiljacht op een zandbank liggen. Via de betonning tot aan de GB9 en dan 270 graden richting bakboord, richting de westerschelde. Via de geul naar Breskens.
De wind trekt aan tot 20-25 kn. Met stroom mee blazen we naar Breskens. Af en toe 7.7 kn op het SOG. Met 2 kn stroming mee is het nog even opletten met het strijken van de zeilen en het binnenlopen van de haven. Vrijdag houden we een rustdag. Zaterdag vertrekken we om 08:30 richting Stellendam. De wind neemt steeds meer af zodat we op een gegeven moment de motor er maar bij aan zetten. Met de wind en golfslag in de rug vaart het niet echt lekker. Wanneer dan ook nog de lucht begint te betrekken is de keuze snel gemaakt, we gaan stuurboord richting de Oosterschelde. Onder zeil en halve wind vaart dit al een stuk comfortabeler. We eindigen de dag in Roompot Marina.
Zondag. Vandaag komen Sybo, Yvonne, Frank en Petra langs. Na de koffie gaan we het water op richting de platen bij Neeltje Jans en Roggeplaat. Bij boei GR2 gooien we het anker uit, met 1,5 kn stroming. Je moet erg hard zwemmen wil je bij de boot blijven. We binden daarom een fender aan een lange lijn en laten deze achter de boot met de stroming meedrijven zodat je altijd de lijn kunt pakken als je de boot gemist hebt. Tegen 15:30 halen we het anker op en gaan terug naar de haven. Daar is het HEET!! We spannen onze zelf gemaakte bimini. Na een hapje eten zwaaien we onze gasten om 20:00 uur weer uit.
Het regent maar het wordt weer droog. we vertrekken richting Stellendam. Het is maandag. Na de sluis bij Eeltje Jans zien we opnieuw een bui aankomen.
De regenkleding kan aan, maar later blijkt voor een paar uur. Het plenst flink maar er kan ook goed gezeild worden. Niet meer op zicht maar navigeren op basis van de kaart. Een kleine ondiepte weten we precies te vinden; 2.5 meter water. Het wordt weer droog, de wind neemt af en stroming neemt toe. Uiteindelijk wordt het motoren maar wel met mooi weer. Ter hoogte van Stellendam besluiten we door te varen naar Scheveningen.
De monding van de Nieuwe Waterweg passeren is een belevenis op zich. De zeeschepen varen vergeleken met ons met enorme snelheden. Het is opletten geblazen. Bij dat het zicht goed is. Scheveningen is nog ver weg. We maken een prachtige zonsondergang mee. De verlichting kan aan. Het wordt bij donker de haven van Scheveningen
aanlopen. De haven ligt mutje vol. Een grote box is nog vrij. We wagen het er maar op. Om 22:55 liggen we vast. Tijd voor een aanlegbiertje, een lange dag!
De dag erop nemen we een dagje ‘vrij’. Woensdag zijn we om 12:15 uur onder zeil, net buiten de haven van Scheveningen. Met +/- 15 kn wind en stroming mee laten we een SOG achter ons van tussen de 6.5 en 8 kn. Om 16:30 zeilen we de havenhoofden van IJmuiden binnen.
De vakantie zit er bijna op. Via de sluis van IJmuiden het Noordzeekanaal op. Vervolgens op de stuurautomaat richting het IJ. Op het IJ-meer hebben we nog eentjes de zeilen gehesen richting Muiden. Om 17:00 uur de trossen vastgelegd in de haven van de KMZRV.
Vrijdag. Er staat een zuidwestenwind 4/5. Alleen op het grootzeil gezekerd met een bulletalie richting Lelystad.
Bij Lelystad schiet met een gijp de traveller van de grootzeilschoot los en komt los van de rail. Snel het grootzeil laten zakken en de zaken weer op de ‘rails’ krijgen. Nadat we het zeil weer gehesen hebben gebeurt het bovenstaande nog een keer maar nu alleen de andere kant op. Dit keer vliegt de travellerstop overboord. Er kan dus niet meer gezeild worden. Op de motor varen we naar de sluizen bij Lelystad waar we in één keer door kunnen varen. Deze dag eindigt in Urk. De laatste dag van de vakantie is aangebroken, het is zaterdag. We varen van Urk naar Roggebot. Noodgedwongen alleen op de fok. Gevaren mijlen: 391, motoruren: 57 uur.
Bij onze eerste Ronde om Noord Holland is een journalist van het blad ‘Zeilen’ met ons meegevaren en heeft hierover een artikel geschreven.
Klik hier voor het artikel van de Ronde om Noord Holland 2008.
Gisteravond zijn er de nodige drankjes genuttigd zodat iedereen even de tijd nodig had om wakker te worden. Dit kon bij het gezamenlijk koffie drinken met de Dehlerclub waarna iedereen afscheid van elkaar neemt om zijn eigen thuishaven weer op te zoeken. Om 12:15 gooien wij de trossen los. De Ketelbrug is helaas niet bezeild, er staat een ZO 3-4. Vlak voor de dodenherdenking zetten wij de motor uit in de box………….stilte.
Vandaag vertrekken we alweer richting Enkhuizen. We hebben weer wind en stroming tegen zodat we op een gegeven moment maar besluiten om de motor erbij te zetten. 12:15 uur liggen we bij Den Oever en met 5 kn wind zal het een rustig ritje worden richting Enkhuizen. We besluiten de halfwinder te zetten. Na een paar mijl trimmen lopen we zelfs 6+ kn!!
Om 17:00 komen we in Enkhuizen aan.
Om 09:30 vertrekken we uit Stavoren. Door de windrichtingen en stromingen op de wadden is er besloten om via Den Oever naar Texel te varen. Het is mooi weer en met een kn 15 wind steken we het IJsselmeer over. Om 10:30 schutten we de sluis bij Den Oever. Het blijft prachtig weer en de sliert van Dehlerclubboten waaiert over de waddenzee. Het laatste stuk is niet bezeild en de stroming staat ook tegen zodat dit erg lang duurt. We besluiten een stuk af te steken! Sybo tekent om de minuut onze positie in in de kaart zodat we zo dicht mogelijk langs de ondiepte richting Oudeschild kunnen zeilen. Deze koers is bezeild en terwijl we de rest verbaasd (hoorden we achteraf) achterlaten komen we om 15:45 in Oudeschild aan. Wegens hevige drukte liggen we in de vissershaven 4-5 dik.
Het hemelvaartweekend gaan we met de Dehlerclub naar Texel. Met een lekker windje varen we naar de Ketelbrug. Op het IJsselmeer richting Stavoren haalt de wind wat aan tot op een gegeven moment in de bui tot 30 kn. Daarna is het weer prachtig zeilweer. Om 17:30 lopen we de haven van Stavoren binnen waar we ons samenvoegen met de andere Dehlerclubleden. We bellen Doekele dat we aangekomen zijn zodat hij ons kan gaan vergezellen naar Texel.
9 uur, we zijn weer in Elburg. De mast zal vandaag geplaatst gaan worden en we gaan hem zelf trimmen. Alleen voor dat de mast geplaatst kan worden moet er nog 2 dingen gebeuren. De grootzeilvalrol boven in de mast moet nog vervangen worden en er moet nog een radarreflector geplaatst worden.
Die laatste is het probleem niet maar die grootzeilvalrol…………… Na 1,5 uur zwoegen met een vijl om de opening iets breder te maken voor de nieuwe gelagerde rol, eindelijk, het past. Om 13:00 uur staat de mast maar…………er ligt nog een keerblok van de achterstag thuis………
Uiteindelijk is alles goedgekomen en hebben we de mast aan de hand van de Selden instructies getrimd. Daarna hebben we de Spero Invidiam overgevaren naar zijn thuishaven waar hij om 16:30 uur weer op zijn vertrouwde plek lag.
In alle vroegte……….naja alle vroegte, 9 uur kwamen we aan bij de boot om deze klaar te maken voor de tewaterlating. Meteen beginnen met het
smeren van de uierzalf. Ondertussen nog een anode aangebracht op de schroefas. Om 11:30 uur waren wij klaar. Rond 12:30 lag de Spero Invidam weer in het water. De mast hebben we nog niet geplaatst, dat gaat een week later gebeuren.
In april 2008 hebben Hotze en Sybo de CWO 2 opleiding zeezeilen gevolgd bij de “Zeezeilers van Marken”. Dit is een 6 daagse opleiding waarvan u hieronder het verslag van kunt lezen.
Om 10:00 uur schepen wij ons in op de ‘Jan van Gent’ in Harlingen. Op de steiger begroet een van gezicht bekende man ons, het blijkt Barend te zijn(misschien voor u bekend van het programa ‘Lekker weg op het water’, onze instructeur voor de komende dagen. In de boot zijn Tim en Nico al aanwezig. Na een lekker bakje koffie komen ook de andere cursisten aan boord, Dianne en Iwona, dat maakt samen een gezelschap van 7 personen.
Nadat we ons allemaal aan elkaar voorgesteld hebben, verkennen we met z’n allen de boot en richten we onze hutten in. Het is tijd om het ruime sop te kiezen. Voor ons spannend want wij zijn nog nooit op de Waddenzee geweest. Er wordt een verdeling van de taken opgesteld en deze worden dan gerouleerd zodat iedereen weet wat hij/zij moet doen. De diensten zijn als volgt: Stuurman, dek1, dek2, vrij, kombuis, navigator.
Vandaag gaat de reis van Harlingen naar Makkum. Het eerste stuk gaat meteen over een smal stuk op weg naar de sluis. Bij de sluis gaan we, omdat we toch moeten wachten, motor-manoeuvreren. Dit is voor ons het moment om een beetje de boot te leren kennen. We leren meteen al veel over aanleggen en het gebruik van de wielwerking van de schroef. Nadat we door de sluis zijn, gaan we nog even een rondje op het IJsselmeer zeilen. Als het al wat later word gaan de haven van Makkum opzoeken. Barend laat ons zelf een plekje opzoeken, ook als we de boot in een te kleine box proberen te proppen. Even later liggen we vast(in een andere box) en is het tijd om te eten. We halen alle kastjes leeg en Iwona maakt van het aanwezige (van vorige groepen)een maaltijd (we hebben immers nog geen mogelijkheid gehad om te winkelen). Aan het eind van de avond is iedereen moe en worden de hutten opgezocht.
De volgende morgen worden we wakker en als we naar buiten gaan blijkt het ijs om het dek te liggen en dat horen we ook wel van de dames die in de voorpunt slapen, ze hebben met de winterjas aan geslapen. Nadat we ontbeten hebben maken een aantal mensen de boot klaar en een aantal gaan boodschappen doen voor de rest van de week. Als alles aan boord is maken we aanstalten om te gaan varen. Plotseling horen we een knal en maakt Barend rare geluiden, zijn reddingsvest is spontaan afgegaan! Nadat hij zich bevrijdt heeft gaan we varen. Voor iedereen is er tijd om in een ruimte die zo groot is als 1,5x de lengte van de boot deze te keren m.b.v. de wielwerking. Nadat we heel veel geoefend hebben is het tijd om te eten en daarna de oversteek te maken naar Den Oever. Het weer is wisselvallig en de wind neemt steeds meer toe. Barend vindt dat wij maar eens het wisselen van de voorzeilen en het zetten van een rif moeten gaan oefenen en zo komt het dat we met windkracht 7 een voorzeil moeten wisselen en even later ook een rif aan het zetten zijn! Wij (veilig in de kuip) hadden toch wel medelijden met Tim en Nico die veel water over zich heen kregen op een heftig op en neer gaande punt van de boot tijdens het wisselen van de voorzeilen.
Onderweg wilden we rustig eten zijn dus gaan bijliggen, dit is een manier om zonder dat je iets aan de stand van de zeilen of roer op een plek kunt blijven liggen zodat je even rust hebt. Je doet dit door de fok bak te zetten en het roer aan lij. Je drift dan rustig dwars op de golven met weinig snelheid. Als de avond begint te vallen zoeken we de haven van Den Oever op. Bij elke manoeuvre wordt er door Barend op gelet hoe de schipper alles uitlegt aan zijn bemanning en hoe hij de taken verdeeld. ‘s Avonds wordt de dag doorgesproken en het programma voor de volgende dag verteld en moeten we al gaan bepalen hoe laat we moeten vertrekken i.v.m. het tij. Uiteraard wordt om 23:05 het weerbericht via de marifoon afgeluisterd.
Vandaag begint het echt!! We gaan naar de Waddenzee en dan via Den Helder de Noordzee op. Eerst nog even boodschappen doen (we zijn natuurlijk een aantal dingen vergeten te kopen), daarna volgt er uitleg over het gebruik van trossen en springen en het gebruik maken van de evt. aanwezige wind bij het manoeuvreren in de haven en sluis.
Het is 13:30 en we zijn de sluis bij Den Oever door, op naar de Noordzee. We hebben uitgerekend dat we stroom mee hebben maar we hebben een windje 4 bft tegen. De navigator en der dekdiensten hebben het druk, de stuurman wil weten hoever hij buiten de boeien kan zeilen om zo lang mogelijke rakken te kunnen maken en elke keer als we overstag moeten hoor je:’klaar voor overstag, 2x ja gevolgd door ‘ree’! Als we later op de Noordzee zijn roept Barend opeens ‘MAN OVERBOORD!!!’ Wij allemaal in paniek, maar wat blijkt, Barend heeft de joon overboord gegooid en dit is een oefening. 10 minuten later hebben we de joon pas weer aan boord, dat moet sneller, als dit echt was geweest was de ongelukkige onderkoeld geweest. De hele middag wordt er door iedereen geoefend met als uitslag, een paar keer de ‘drenkeling’ overvaren, een paar keer net mis grijpen en dan hoorde je de opmerking ‘hou nog even vol we komen zo nog een keer langs’ of nog ff etc, etc. Maar nu het goede nieuws, iedereen kon aan het einde van de middag binnen 2 minuten weer met de boot naast de drenkeling liggen en de drenkeling naar binnen halen. In de dagen die erop zouden volgen zouden we nog regelmatig ‘man overboord’ over het dek horen.
Het tij begint te keren en het word tijd om weer naar binnen te gaan. We zeilen een ruime wind, stroom mee en we hebben allemaal het gevoel dat we stil liggen met geen wind maar de gps zegt anders, 3 knopen over de grond. Het is heerlijk warm weer nu we met de weinige wind meezeilen.
Tegen zonsondergang varen we de haven van Texel binnen. De havenmeester zal wel gedacht hebben veel déjà vu’s te hebben want hij zag de Jan van Gent 6 keer de haven naar binnen varen. Wij waren weer eens aan het oefenen. Dit keer het binnenlopen van een haven met (veel) dwarsstroom.
De haven van Texel was leeg! Wat heerlijk! We hadden de plek voor het uitzoeken. Dat bleek nog niet zo makkelijk, ze hebben daar nogal lage steigers dus de stuurman kan geen inschatting maken doe dicht hij bij de steiger is. Dat viel dus even tegen. Maar toch een kwartier en een box later lagen we vast, motor uit, zon onder, weer een dag voorbij…………………
Eindbestemming Terschelling. De dag begint vroeg,(en gisteravond was het zo laat…),8:00 gooien we de trossen los, we moeten namelijk over een wantij heen, genaamd scheurrak/omdraai, de ondiepte ligt tussen boei SO41-SO43.
Gisteravond hebben in 2 groepen uitgerekend wanneer we daar langs konden zonder vast te lopen en beide groepen kwamen op bijna dezelfde uitkomst uit.
Tussen 10:30 en 13:30 moet het geen probleem zijn met onze 1,90 diep stekende kiel. Uitslag, we waren er om 12:00 en de bij de ergste ondiepte hadden we nog steeds meer als 1,5m onder onze kiel aan ruimte. Wat een planning, al zeggen we het zelf.
Het is prachtig weer en iedereen geniet in de volop schijnende zon van de tocht over de Wadden. Normaal zouden wij in dit tijdstip van het jaar nooit zeilen omdat onze zeilboot dan nog op de kant staat maar eigenlijk is dat zonde, je weet niet wat je mist, wat een rust!
Er wordt besloten om te gaan ankeren in het franse gaatje. Uiterst precies loods de navigator de stuurman langs de ondieptes en word de boot ‘stil’ gelegd ten opzichte van de grond. Dan volgen de handgebaren van anker los en achteruit varen. Als we voor anker liggen word er in de eerste minuten gepeild of het anker houdt. Als dat zo is kunnen we gaan genieten van de zeehonden die even verderop op een zandplaat liggen zonnen.
Het water zakt en het wordt tijd om anker op te gaan. Nico vaart voorzichtig de stroom dood en dan langzaam voorruit en Sybo haalt het anker binnen. Tijdens het hijsen van de zeilen worden we zo’n eind door de stroom weg gezet, dat we als we een half uur gezeild hebben, langs het plekje komen waar we geankerd hebben. Op naar Terschelling. In de ‘blauwe slenk’ hebben we stroom mee en wind tegen, we gaan proberen te kruisen. Telkens als we het gevoel hebben als we de zandbank op zeilen gaan we overstag, Dit is pas hard werken voor de jongens die dekdienst hebben. Het is hier niet breed en telkens als we een half minuutje gezeild hebben over de ene boeg roept Dianne ‘Klaar voor overstag’ gevolgd door ‘Ree’. Gespannen kijkt iedereen naar de dieptemeter. Het record blijft steken op 60 cm onder de kiel, verder durven we niet te gaan. Hotze en Nico zijn doodop als we halverwege zijn. Er is een wissel van dienst en Sybo staat achter het stuurwiel. De wind gaat wat liggen en we komen bijna niet meer voorruit. Er wordt besloten om de motor te starten, dit tot grote verontwaardiging van Hotze, die net een dik uur heeft lopen zwoegen. Als we even later op Terschelling aankomen eens geen biertje of wijntje tijdens het eten, we gaan vanavond in het donker nog weer het wad op. Om 23:00 uur verlaten wij de haven van Terschelling, wat een kerstboom aan lichtjes. Iedereen kijkt goed om zich heen en luistert naar de navigator die aan de stuurman verteld op welke lichten die moet sturen. Iedereen telt en kijkt mee. Het is ongelooflijk hoever we kunnen kijken en welke lichten en vuurtorens we zien. We gaan de blauwe slenk door en weer terug, helaas op de motor want er is geen wind meer. Om 02:30 uur liggen we weer in onze box en na onze welverdiende borrel rollen we onze kooien in, morgen mogen we uitslapen van Barend.
Vandaag gaan we onze medewatersporters in de haven van Terschelling wat onrustige uren bezorgen, we gaan oefenen met aanleggen en wegvaren………
Nadat iedereen lekker heeft geslapen en we hebben ontbeten gaan we beginnen om de haven onveilig te maken. Tim bijt de spits af. We doen net alsof we de haven komen binnen varen en dat er geen plek meer is en we moeten draaien. Hierbij komt Tim te dicht bij de stenen blokken die rondom de haven liggen en raakt met de kiel een aantal toch net wat hoger uitstekende blokken. Met de boot is niks aan de hand, met Tim wel, compleet van slag van zijn actie zodat ook zijn bedachte actie om te keren niet volgens plan verloopt. De hele morgen mag iedereen oefenen, oefenen en nog eens oefenen zodat iedereen weet hoe je in welke situatie aan kunt leggen of wegvaren.
‘s Middags is er helaas nog steeds geen wind en gaan we maar een stukje motoren en proberen we een beetje te spelen met de stroming, niet zo’n productieve middag dus, wel heel mooi weer. Het is vandaag de laatste dag dus we gaan Terschelling op om een restaurant op te zoeken waar we deze week een beetje af gaan sluiten. Als we later op de avond op de boot terug komen moeten we nog wel even uit rekenen hoe laat we morgen moeten vertrekken om een beetje op tijd in Harlingen aan te komen.
Om 08:30 gooien we voor de laatste keer de trossen los, het is bijna afgelopen. We hebben echt schitterend weer onderweg naar Harlingen. Iedereen geniet van het zeilen en onderweg worden de laatste lekkere dingen opgegeten. Barend maakt van deze rustige omstandigheden gebruik om iedereen bij te praten en zijn vorderingen te vertellen en de diploma’s uit te delen. Helaas valt als we bijna bij Harlingen zijn de wind weg en moeten we het laatste stukje motoren. Tim heeft de eer om de ‘Jan van Gent’ voor de allerlaatste keer aan te leggen in zijn thuishaven. Helaas, helaas het is voorbij wanneer we om 14:00 uur het laatste water uit de uitlaat horen plonsen als de motor stil gezet word……
Wat nu nog rest is de boot schoon maken, al je spullen in pakken en er wordt nog een laatste drankje gedronken. Barend krijgt als dank van onze groep nog een lekkere fles drank. Iedereen schut elkaar nog eens de hand en dan stappen we voor de laatste keer de steiger op, op naar huis.
De werkzaamheden die we afgelopen winterseizoen hebben gedaan en wat de komende maanden nog gaan volgen zijn:
Eén van de problemen die Dehler kent is het heel zwaar omhoog trekken van het grootzeil vanuit de kuip. Bij de mast gaat alles nog wel maar daar heb je geen bediening in de kuip voor toch?
Om dit probleem op te lossen hebben wij de grootzeilvalrol boven in de mast vervangen voor een groter exemplaar en deze is gelagerd aan de beide zijden. In combinatie met een dunnere val (10mm) is het grootzeil nu weer met de hand vanuit de kuip tot bijna in de top te hijsen.
De grootzeilval is om 2 redenen vervangen. Ten eerste om de wrijving bij het hijsen te verminderen en ten tweede omdat wij graag een rekvrije val wilden. Dit omdat het voorlijk bij hardere wind niet strak bleef door de rek van de val. Dit probleem is nu opgelost en het bevalt ons prima.
Beluchter plaatsen. Standaard heeft een Dehler 32 geen beluchter. Om onze motor te beschermen tegen een waterslag hebben wij besloten om er toch één aan te brengen.
Om het gemak te vergroten (verlichten) hebben wij besloten om de oude grootzeilschoot met blokken te vervangen voor een exemplaar met gelagerde blokken. Waar we eerst moeite hadden om met een ongereefd grootzeil bij wind > 4bft aan de wind zeilend het zeil te bedienen is dit nu kinderspel geworden.
Tijdens het vernieuwen van de grootzeilrol bovenin de mast zagen wij dat de kraanlijn bijna was doorgesleten. Deze hebben wij dan ook maar uit voorzorg vervangen. Een giek die naar beneden komt is vrij hard.
Het in- en uitrollen van de rolinstallatie ging erg zwaar. Eén van de redenen was dat de reeflijn ‘gewoon’ door ogen aan de scepters liep. Wij hebben gelagerde geleiders op de scepters geplaats zodat de wrijving tot een minimum beperkt blijft.
De achterstagspanner hebben wij vervangen door een rekvrije versie. Dit voorkomt dat de masttop in een windvlaag naar voren kan en de mastbuiging afneemt met als gevolg een boller grootzeil met dat weer als gevolg meer schuinte van de boot in plaats van meer snelheid.
Dit jaar hebben wij eerst het gehele dek gematteerd en daarna weer op glans gepoetst met producten van Riwax. Nu maar hopen dat het resultaat langer blijft als vorig jaar. Toen was alles alweer dof na een maand of 3.
Volgens het verslag van de expert tijdens de aankoopkeuring zou er een anode aanwezig zijn en verkeerde in goede conditie. Nu hebben wij de hele boot wel van binnen en van buiten gezien maar geen anode. We hebben een aluminium exemplaar aangebracht op de schroefas omdat wij grotendeels op zoet water varen.
Bovenin onze mast zat altijd een buisreflector. Na verschillende testen te hebben gelezen bleek dat deze totaal geen nut had!!De enige passive reflector die nog een beetje goed werkt is de Tri-lens. Deze hebben wij dan ook maar bovenin onze mast geplaatst.
Wij hebben nu nog 1 ding op onze lijst staan en dat is het antislip opnieuw aanbrengen. Zodra wij dit hebben gedaan (hopelijk deze zomer nog) dan zullen wij u het resultaat zeker laten zien. Nu is het net een lapjeskat…….
Definitief einde van het zeilsezoen. Met een gunstige wind toch nog langzaam van Roggebot naar Elburg gezeild, samen met Sybo. Daarna hard aan de slag om de boot klaar te maken om het op de wal te kunnen zetten. Het resultaat: geen gezicht met de mast plat op het schip. De meeste uierzalf zo blijkt is er na 1 seizoen wel af. op een enkele plek iets aangroei.Eindstand motor:2270 uur, 200 honderd uur gemotort,naja gemotord, de urenteller loopt al op het moment dan het contact aangezet word en die vergeten wij nog wel eens uit te zetten als we gaan zeilen……
Opnieuw een prachtige zondag. Voldoende wind was ook voorspeld. Samen met Alie en Sybo al vroeg vertrokken. De wind viel iets tegen. Op de halfwinder naar de Ketelbrug. Terug met af en toe wat meer wind en op de stuurautomaat via de Schokkerhaven tot de monding van de oude IJsselarm om daarna met redelijke wind langs de rand van het Ketelmeer richting Vossemeer te zeilen. Na het eerste stuk Vossemeer kon de motor weer aan en konden de zeilen gestreken worden. Na een welkom door Yvonne in de haven eventje wat bij de chinees opgehaald. De laatste zeildag van dit seizoen??
Een stralende herfstdag, maar doodstil. Samen met Alie gemotort; de boot niet eens zeilklaar gemaakt. Na het Vossemeer de IJssel op en voor de nieuwe IJsselbrug de oude IJsselarm in om even later weer op het Ketelmeer uit te komen. Alles op de stuurautomaat en rustig aan, genietend van het prachtige weer. Eénmaal op het Ketelmeer ook de motor maar uit en lekker gedobberd. Toch het anker ook maar even uit,konden de ogen ook even dicht. De tijd van het jaar dwingt ons om redelijk vroeg de haven weer op te zoeken.
Prachtig najaarsweer; samen met Alie en Sybo om +/- 12:00 uur vertrokken. Meer wind dan verwacht en met gunstige wind zeilen we vanaf het eind van het Vossemeer in één streep naar de Ketelbrug. Vervolgens nog 2 uurtjes het IJsselmeer op. Met de stuurautomaat erop is het relaxt zeilen. Even voor 16:00 uur gaan we door de Ketelbrug en doen nog een wedstrijdje met een
Contest 36. Zelfde bemanning, ouders en zoon. Er kan er maar één winnen en dat is de ‘Spero Invidiam’! 17:30 uur liggen we weer in de box en genieten we van een welverdiend aanlegpilsje.
Voor de 1e keer doordeweeks een keer avondzeilen.+/- 16:30 uur vertrokken vanaf Roggebot; prime wind, op en neer Ketelbrug; langs Schokkerhaven richting oude IJsselarm; nog eventjes de echte IJssel op en daarna terug richting Roggebot. Met de ondergaande zon in de rug wordt het langzaam donker. Halverwege het Vossemeer ligt een zeiljacht net buiten de vaargeul. Blijkt dus vast te zitten met alleen de schipper aan boord en bijna donker, dus wat doe je? Proberen vlot te trekken ,en dat lukt. Bijna volledig in’t donker varen we even later de box in. Voor herhaling vatbaar!
Sybo heeft gezeild met Bauke en Lyneke; net iets teveel wind (20 knopen met stevige vlagen tot 30 knopen) voor 2 onervaren bemanningsleden. De heerlijk uit de wind liggende lagune maar opgezocht.
Sybo en Yvonne gaan een weekendje met de boot op stap. Op vrijdagavond naar de lagune gemotort en heerlijk in het avondzonnetje gezeten. De volgende dag genoten van het zomerweer, Yvonne heeft het voordek goedgekeurd als zonnebank en Sybo heeft zijn plicht om weer eens wat tijd aan de boot te spenderen voldaan, bovendek geboend en waterlijn schoongemaakt.
‘s Middags met Alie gezeild. Eén reefje erin en de zeilles in praktijk gebracht; resultaat 7,2 knopen. Vervolgens in de lagune heerlijk voor anker en in de avondzon terug naar Roggebot.
Prive-zeilles van Lex van der Bend van www.zeilschool-elburg.nl. Samen met Sybo een dagje de puntjes op de i gezet. Met een prachtig windje ZO 3-4 Bft het Ketelmeer op richting Ketelbrug. Ondertussen instructie over voor-,achter- en onderlijk van het grootzeil. Vervolgens de ideale stand van de genua uitgedokterd. Vlak voor de passage van de Ketelbrug een reefje gezet. Klaar voor het ‘grote’ werk op het IJsselmeer. De instructie werpen gelijk vruchten af: een Dehler 37 (ook gereefd) zeilen we eruit. We zien de schipper vertwijfeld naar z’n zeilen kijken en is er druk mee in de weer; zonder resultaat.
Tot het Vrouwenzand bij de dijk Lelystad/Enkhuizen,richting Urk en vervolgens weer naar de Ketelbrug. Om +/-16 uur Lex weer afgezet op de steiger in Ketelhaven. Met de complimenten voor het zelf aangeleerde zeilen en nuttige tips van Lex een geslaagde dag. Oh ja, Sybo moet wat minder in de weer met de fok………………RELAX![Quote Sybo"Ik denk dat het sneller kan"]
Prachtig zeilweer; ‘s middags met Alie,Sybo en Yvonne heerlijk gezeild. Eerst met de halfwinder, totdat er toch iets teveel wind kwam. Toen maar volledig onder zeil. Daarna voor anker, nast het slibeiland, genietend van het heerlijke weer en het weidse uitzicht
over Ketelmeer en IJsselmonding.
Zaterdagmiddag naar de boot; met Alie gezeild op een knobbelig Ketelmeer. Via Schokkerhaven maar snel de lagune in en voor anker. We waren niet alleen…….
Ge volgende dag Dick en Griet opgepikt op de steiger in Ketelhaven. Heerlijk gezeild, af en toe een flinke windvlaag! Daarna heerlijk voor anker in de lagune, genieten van het prachtige zomerweer. Vervolgens Dick en Griet weer afgezet op de steiger en met ondergaande zon terug gevaren naar Roggebot. Net voor het donker weer in de box.
Met Sybo naar het Skutsjesilen in Stavoren. Vrijdagavond met prima weer en veel wind naar Urk, daar overnacht. De volgende morgen +/-11 uur richting Stavoren. De wind is iets teveel van W naar NW waardoor we toch nog een paar slagen moeten maken om de ondiepten bij Stavoren te ontwijken. Harde wind +/-6 Bft, twijfel over het doorgaan van het Skutsjesilen. Maar als we dichterbij komen zien we toch alle Skutjes op het water. Even later niet meer……..op het allerlaatste moment alsnog binnen het 10 minutenschot afgelast. Dan maar even de haven binnen, eten/drinken/uitrusten.
De havenmeester vindt dit niet zo’n goed idee. Na een kwartiertje weer uitgevaren, koers Urk/Ketelbrug. Met halve wind alleen op de fok terug. Halverwege surfend op een hoge golf 9.2 kn geklokt! Voor de Ketelbrug op volle ‘zee’ koffie gezet, lukt prima op het cardanische fornuis. Na en dagje lekker raggen liggen we +/-21 uur weer in de box.
zondag
Inschepen op de boot in de thuishaven.
Vertrokken; via Vossenmeer, Ketelmeer; het Ramsdiep; bestemming binnendoor richting Friesland. Prima zeilweer………tot na de Ramspolbrug. Eerst het grootzeil gestreken, de zeilpakken aan
,uiteindelijk ook de fok ingerold, harde wind en heel veel regen. Genemuiden gepasseerd, inmiddels is de zon ook weer gaan schijnen. Zwartsluis is de eindbestemming van deze dag. Eventjes voor een brug liggen
wachten die nooit open zou gaan…….. Via de andere brug naar de gezellige binnenhaven….,”geen passanten” lezen we. Dan maar naar Kranerweerd aan de overkant.
Via de sluizen en bruggen richting Ossenzijl. De eerste stukken zeilen we prima op de fok.
Over de Belterwijde, langs Giethoorn en Steenwijk. Ondertussen toch maar weer de zeilpakken aangetrokken. Uiteindelijk afgemeerd bij jachthaven/camping “De Kluft”. Veel regen en onweer ‘s avonds en ‘s nachts.
We blijven een dagje in Ossenzijl i.v.m. het voorspelde slechte weer wat uiteindelijk reuze mee viel.
Richting Echtenerbrug. Via de Ossenzijlersloot de Linde op richting Linthorst homansluis. Rustig alleen op de fok, iets te dicht bij de kant en je raad het al, VAST! Op de motor los komen moet toch lukken? Mooi niet dus! Een overmoedige poging om met de pikhaak af te duwen op een drijvende pol tegen de wal mislukte omdat het touwtje van de zwemtrap het begaf: PLONS, kopje onder!
Via de in de val meegenomen zwemtrap weer aan boord. Snel drogen kleren aan en de eerste de beste kruizer om een sleepje gevraagd. Een lijntje over, de kruiser in z’n achteruit, en wij het gas voorruit en klaar was kees, we waren weer vlot. Na een welgemeend ‘dank je wel’ op naar de homansluis (met de natte kleren over de zeereling). Na de schutting op naar de Oldetrijnserbrug; ging dus niet meer open (12:00-13:00),
dus terug naar de sluis en afgemeerd. Vervolgens om 13:15 opnieuw een poging gewaagd. Zoveel mogelijk via het midden van het kanaal naar Echternerbrug.
Verwaaid en verregend gelegen in Echternerbrug. Alie heeft met oordoppen geslapen i.v.m. de klotskont van de Dehler.
Een spannende dag; lukt het om in Friesland te komen? De kaart geeft na het Tjeukemeer een vaardiepte aan van 1.65m en wij steken 1.50m. Vol spanning kijken we naar de dieptemeter; het blijft overal +/- 2.20m. Pas bij het verlaten van de Langweerder Wielen staat de meter even op 1.70.
In de Janesloot slaat Alie alarm; de vlag is van de boot gewaaid en drijft achter ons. Een snelle reddingsactie volgt. De tweede poging lukt. Aan het eind van de Janesloot wordt het nog even lastig; links of rechts van de groene tonnenlijn: snelheid 0.0 knp, diepte 1.4m!! Vol gas richting stuurboord; snelheid en diepte lopen weer omhoog. Ging het met diep water vlak voor ons in het Prinses Margrietkanaal nog bijna mis.
Via de Jeltesloot op naar Heeg.
Eindelijk een dag met prima zeilweer. Sybo en Yvonne komen op visite. Heerlijk gezeild op het Heegermeer en de Fluessen. Lekker gegeten op een terrasje aan het water.
Strak blauwe luchtbij het opstaan. Voor de 2e keer buiten ontbijten. De boot schoongemaakt en na de koffie op naar het Heegermeer. Onweersdreiging. Volgens Piet Paulusma komt het langzaam over; dit klopt dus we zeilen lekker door. Uiteindelijk toch maar besloten om richting de haven te gaan. Was achteraf niet nodig geweest. Afgemeerd in de passantenhaven en genoten van het mooie weer en het uitzicht op het Heegermeer.
Van Heeg naar Koudum (De Kuilaart).
Halverwege even aangelegd aan de Langehoekspolle. De hele dag droog en zonnig; uitstekend zeilweer.
“Op de motor” van Koudum naar Stavoren. Het weer werkt vandaag niet mee. Teveel wind en te koud en een enkele bui. Misschien zorgt de net nieuw aangeschafte barometer voor een weersverbetering? We liggen vlakbij de sluis klaar om ‘buitengaats’ te gaan.
Met veel wind op de fok van Stavoren ,via de sluis naar buiten, naar Hindelopen.
Met mooi zeilweer van Hindelopen richting Makkum. Afgemeerd in de “oude” haven. Voor het eerst ‘s avonds lekker buiten kunnen zitten.
Met stormachtig weer gezeild met Doekele en Lies. Het was van korte duur. Rond de dertig knopen wind was iets te veel voor Lies. Dus weer terug naar de veilige haven.
Alvin en Irma komen met prachtig weer aan in Makkum. Na de koffie maar snel het IJsselmeer op. Donkere wolken dreigen en trekken niet weg. In tegendeel, een zware regen- en onweersbui treft ons, nog voor we terug zijn in de haven. Na de lunch was het prima weer en zijn we opnieuw uitgevaren. Met meer wind dan voor de bui zeilen we in no-time naar Stavoren. Prachtig weer.
De dag begint prachtig. Zon en wind. Buiten ontbijten. Maar met de koffie regent het al flink. Rond het middaguur klaart het flink op en varen we uit richting Makkum. Ietsje te weinig wind, dus de halfwinder wordt gehesen.
Acht knopen wind en 5 knopen snelheid. Bij een koers teveel voor de wind waait de halfwinder “in de knoop”. Inmiddels is de wind afgenomen tot bijna 0 knopen dus de ‘Spero Invidiam’ maar stil gelegd en de halfwinder binnengehaald. Alvin wordt ‘zeeziek’ van het deinen van het schip op de golfjes. Op de motor de koers uitgezet richting Hindelopen. Afgemeerd in de havenkom en een heerlijke sorbet gegeten. Nog steeds geen wind, dus terug naar Makkum gemotort. Eénmaal terug in de haven krijgen we harde wind,regen en onweer over ons.
Dagje verwaaid in Makkum gelegen.
Van Makkum naar Enkhuizen. Met het 2e rif in het grootzeil en de fok volledig in 3,5 uur de oversteek gedaan. Prima windrichting, we zijn geen enkele keer overstag hoeven gaan. Gemiddeld zo rond de 5,5 knopen gevaren. Afgemeerd in de buitenhaven.
Frank en Petra komen een dagje meezeilen. Na de koffie om 12:00 uur uitgevaren. Weinig wind dus de halfwinder gehesen. Rustig richting Medemblik gezeild. Ter hoogte van Medemblik de halfwinder gestreken. Met prime wind terug naar Enkhuizen gezeild.
Stormachtige wind, dreiging van zware buien later op de dag. Toch maar uitgevaren, bestemming Urk. De fok uitgerold, even gezeild. De sterk NO-wind maakte een koerscorrectie noodzakelijk omdat we te dicht bij het ondiepe gedeelte kwamen. Sturen en de fok inhalen bij zo’n sterke wind lukt dus niet. De boot zocht z’n eigen koers. Alie dook naar het midden van de kuip. Het signaal om terug te keren.
We waren niet de enigen die terug keerden. Even later lagen ook de buren weer naast ons. Gelet op het weer de rest van de dag een verstandig besluit.
Met sterke wind uitgevaren. Eén rif gezet en even later de fok erbij gerold. Richting Ketelbrug. Met de ZW-wind wordt het één lang rak. Na de Ketelbrug neemt de wind steeds meer af. Maar we zijn toch zeilend tot aan de haven gekomen. +/-16:00 uur ligt de ‘Spero Invidiam’ weer in z’n eigen box in Kampen.
Midzomernachtzeilen met de Dehlerclub. Om 12:00 uur ingescheept, we zijn met z’n vijven. Op weg naar Lelystad waar het om 16:00 uur verzamelen is.
Er staat een lekker windje maar we halen het net niet op tijd. Eerst met z’n allen gegeten en ondertussen het palaver. Om 20:00 uur is de start en daar gaan we met z’n allen naar buiten.
Er staat een windkracht 4-5 maar we hebben ruime wind dus het volle tuig erop. Het was onze eerste wedstrijd en ook nog in het donker en dus hadden we de route van te voren uitgestippeld. Al doende leert men want dat hadden we beter niet kunnen doen.
De wind was voorspeld vanuit het westen en krimpend naar het zuidwesten. Nou mooi niet dus, daar ging ons vaarplan. De eerste rakken waren nog wel bezeild maar hoe later het werd hoe slechter de wind stond ten opzichte van de te varen rakken.
(zie kaart ) Toch maar afgeweken van de geplande rakken en het leek erop dat we tijd zat hadden, dus bij Urk nog maar een extra rak gepakt. Ondertussen in het rak richting Lelystad bleek dat de wind toch gedraaid was naar de door ons eerder gewenste zuidwesten, maar ja daar
hadden we nu alleen maar last van! Hoog aan de wind richting Lelystad en daar kwamen we dus ook drie kwartier te laat binnen (01:45 uur), dus strafmijlen. In totaal bijna 25 mijl gezeild. Toch nog vijfde geworden(van de 7).
Na aankomst nog een borrel en wat hapjes met elkaar gedronken en natuurlijk werd de uitslag bekend gemaakt. Het werd een kort nachtje want de volgende morgen was er weer gezamenlijk koffie drinken en nam iedereen afscheid van elkaar en wenste elkaar een veilige terugtocht.
Op het IJsselmeer stond een windkracht 5 en wat golven maar het was een uiterst plezierige zeiltocht terug naar de roggebot.(behalve die ene regenbui die het niet kon laten om ons toch nog even nat te maken). Aangekomen werden we opgewacht door een ontvangstcommite, ze wilden gewoon mee uit eten, en de stuurman (we zullen hem niet bij naam noemen) was daar zo van onder de indruk dat hij spontaan de boot in de achteruit zette om de box in te varen i.p.v. voorruit. Ach ja het was een kort nachtje zullen we maar zeggen……….
Klik hier voor de foto’s.
Zaterdags gezeild en terug naar Roggebot i.v.m. verjaardag in Bolsward.
‘s-Nachts terug naar de boot; ‘s-Morgens geen zeilweer, maar zowaar ‘s-middags nog prachtig zeilweer.
Geen zeilweer De volgend dag Frank en Petra opgepikt bij de steiger in Ketelhaven.
Helaas weinig zon, Prachtig zeilweer; rondje Ketelmeer. Overnacht achter ‘t anker.
maar toch nog leuk gezeild.
Bladstil weer; aan het einde van de morgen zachte regen.
Op de radio luisteren naar radio Fryslan en daardoor toch nog een beetje “meegefietst” met de Elfstedentocht.
Geen zeilweer; op de motor naar de lagune bij het slibeiland en overnacht achter het anker.
Prima zeilweer; naar de boot en gezeild op het Ketelmeer.
‘s-Avonds naar Bolsward en overnacht op de boot.
Het zeil opgehaald en opnieuw geplaatst.
Grootzeil er afgehaald en voor reparatie naar Harderwijk gebracht.
Precies op tijd want er was blijkbaar in het weekend ook door anderen schade opgelopen.
Na gezamenlijk koffiedrinken met (te) weinig wind (“damesweer”) vertrokken richting thuishaven. Zelfs met de benen buitenboord! Halverwege werd het toch nog prima zeilweer. Bij goed bestuderen van het grootzeil blijkt er een klein scheurtje in het achterlijk te zitten.
Op de moot even een rondje dor de haven en op naar de Ketelbrug.
Na de Ketelbrug veel wind, een flinke regen- en onweersbui bij Ketelhaven op naar Roggebot.
Doekele en Lies teruggebracht naar Stavoren.
Na een wandeling door Medemblik ‘s-Middags vertrokken naar Enkhuizen.
Minstens zoveel wind als de dag ervoor. Alie geblesseerd door een onverwachte gijp.
Twee zeilgeleider geknapt door al het geweld. Nergens de juiste maat te krijgen.
De best passende maar meegenomen en door Doekele met een aardappelschilmesje van pas gemaakt.
Even later vond de buurman in z’n rommelbak nog een paar. En liggen dus nu bij mij in de rommelbak.Met de hele club naar de Chinees.
Clubberaad i.v.m. de sterke wind. Conclusie Texel is niet verantwoord.
Op naar Medemblik; voor de dames iets teveel wind. Afgemeerd in de Westerhaven in Medemblik.
Van Urk naar Stavoren; nu veel gemotord omdat er te weinig wind was.
Opstappers – Doekele en Lies – ingescheept.
‘s-Avonds palaver op de steiger met de leden van Dehlerclub.
Indrukwekkend gezicht zo’n steiger met ± 25 Dehlers.
Vertrokken met bestemming Stavoren voor het rondje Texel met de Dehlerclub.
Af en toe 30 knopen wind op het Ketelmeer was iets teveel van het goede.
Na het passeren van de Ketelbrug de zeilen met rust gelaten en op de motor zo snel mogelijk naar Urk en daar overnacht.
Nieuwe fok geplaatst en de rest van de boot gepoetst.
Vandaag windkracht 4-6 met een westen wind. Het volle tuig bleek toch iets teveel van het goede, daarbij kwam nog eens bij dat er bleek een zeillat gedraaid in
het grootzeil te zitten. Terug gezeild op de fok en in de baai voor anker gegaan om de problemen met het grootzeil op te lossen.
Daarna met het eerste rif gestoken richting ketelbrug. De wind nam wat toe dus ook de fok een stukje ingedraaid. Toch nog een gemiddelde van ongeveer 6 kn op het log.
‘s Avonds al aangekomen om er de volgende dag de echte eerste zeildag van te maken. De volgende ochtend op de fok met een Z-O bft 5 naar het Vossemeer gezeild en door naar de Ketelbrug. Daarna nog heerlijk in de baai gelegen.
Terug met instructieboek om de zeillatten op de juiste wijze te bevestigen.
Oude fok en grootzeil er weer opgezet, valt niet mee in je eentje.
Even met Alie naar de boot; stukje Vossemeer gemotord.
Boot te water. Zo glad als een aal door de uierzalf, maar afwachten hoe het onderwaterschip er aan het einde van het seizoen uitziet.
Aangekomen op in Roggebot waren er 2 verrassingen, Sybo kon gelijk van boord voor z’n vrijgezellenfeest en de nieuwe havenmeester was niet op de hoogte dat wij er een ligplaats hadden.
Na de aankoopkeuring bleek dat er een aantal dingen aangepakt moesten worden en
natuurlijk ook dingen om het schip nog mooier te maken. Dus werd er een
onderhoudslijst gemaakt.
|
Werkzaamheden |
Uitgevoerd |
Onderwaterschip |
|
|
Oude |
10-‘06 |
|
1 laag primer aanbrengen |
03-’07 |
|
2 lagen ecoprotect van ecoline |
03-’07 |
|
Lekker smeren mer uierzalf |
04-’07 |
Kiel |
|
|
Roest/aanslag wegslijpen |
03-’07 |
|
Heavy coating aanbrengen |
03-’07 |
|
2 lagen ecoprotect van ecoline |
03-’07 |
|
Laag uierzalf |
04-’07 |
Roerblad |
|
|
Oude antifoulinglagen verwijderen |
10-‘06 |
|
Osmoseblaasjes open- en uitkrabben, uitspoelen, laten drogen |
10-‘06 |
|
Opvullen met epoxycoating |
03-’07 |
|
1 laag primer aanbrengen |
03-’07 |
|
2 lagen ecoprotect van ecoline |
03-’07 |
|
Uierzalf |
04-’07 |
Zeilen |
|
|
Wassen |
11-‘06 |
|
UV-strook op fok vervangen. De gehele fok is vernieuwt ivm de kosten |
11-’06 |
|
Eindstop bovenste zeillat grootzeil repareren |
11-’06 |
|
Checken of de pees van het grootzeil in de giek hoort |
|
|
Maindrop-systeem schoonmaken en laten repareren |
11-‘06 |
Lopend want |
|
|
1x Veer bij katrol onder aan de mast vervangen |
|
|
Valrollen (met speling) onder aan de mast vervangen/repareren |
|
|
Valrollen in en op de giek t.b.v. de reeflijnen nakijken/vervangen |
|
|
Rollager grootzeil smeren |
|
Techniek |
|
|
Serviceaccu’s testen/vervangen |
|
|
Schroefaslager controleren/vervangen |
|
|
Navragen of klapschroef met ietsje speling nog goed is |
11-‘06 |
|
Top- ankerlicht brand niet |
03-’07 |
|
Stoomlicht is altijd aan als stuurboordverlichting ingeschakeld staat |
03-’07 |
|
Gasslangen vervangen |
04-’07 |
|
Gasinstallatie laten keuren |
04-’07 |
|
Marifoon repareren en laten voorzien van ATIS/ vernieuwen |
04-’07 |
|
Helmstok vervangen |
12-’06 |
Motor |
|
|
Beluchter plaatsen |
|
|
Interieur |
|
|
Scharnier(en) wandkastje(s) vervangen |
03-’07 |
|
Houders rolgordijnen vervangen |
03-’07 |
|
Eerste deel vloer opschuren en lakken (navragen of dit kan zonder de kitvoegen te beschadigen) |
12-‘06 |
|
Houten rand spoelbak opschuren en lakken |
12-‘06 |
|
|
|
|
Hernoemen van “Rexine” naar “Spero Invidiam” |
04-’07 |
|
|
|
|
|
|
De boot naar Elburg gevaren en op de wal gezet. Het vaarseizoen is voorbij.
Het onderhoud wacht…….
Gezeild door Sybo en Yvonne. Nadat we de sleutels van de boot hebben bemachtigd bij de schipper/eigenaar, op naar Kampen. Rond een uur of een de trossen losgegooid en op de fok het stuk naar het Ketelmeer toe. Daar aangekomen is de wind wat toegenomen maar eigenwijs als we zijn toch het volle tuig erop. Met een ruime wind vol gas naar de Ketelbrug.
Op de terugweg stond er inmiddels windkracht 4 en om daar met vol tuig tegen in te laveren was iets teveel van het goede. Om het feest nog eens compleet te maken schiet de fokkeschoot los van de fok. Omdat we inmiddels toch al de Ketelhaven waren en het daar toch vrij smal is om te laveren de zeilen maar binnen gehaald en op de motor het laatste stuk terug gemotort.
Vlak bij de haven nog iets te dicht naar de kant gestuurd, zodat nu de we nu in ieder geval de onderkant van de kiel niet meer schoon hoeven te krabben.(zie “Werkzaamheden”)
Veel wind, dus maar goed dat er extra bemanning aan boord is.
Alvin, Irma en Frank zijn mee. Op de fok het Vossemeer over. Alie en Irma keuvelend binnen.
Dan moet er gewerkt worden om het zeil te hijsen. Niet goed opgelet en door de sterke oostenwnd er geen rekening mee gehouden dat het waterpeil gezakt was, dus af en toe even de bodem getoucheerd. Met reef 2 lekker gezeild.
Een klein uurtje voor anker in de baai om de koukleumen weer even op te warmen.
Dan achter het eiland langs klokken we nog even 7,2 knopen. Terug in de haven laat de chinees zich wederom prima smaken.
Gezeild met Sybo en Yvonne. Weinig wind, dus alle gelegenheid om de halfwinder uit te proberen. Werkt uitstekend bij niet al te veel wind.
Jammer dat ie net nog even een beetje nat werd door een beetje miezerige regen.
Het Ketelmeer op en neer met Frank, Petra, Sybo en Yvonne. Voor anker in de ‘baai’ bij het slibeiland.
Terug in Roggebot Sybo in het bootsmanstoeltje naar de top van de mast gehesen. Gewapend met stoffer en fototoestel om de spinnenwebben bij de windmeter te verwijderen.
14 meter is dan toch wel hoog volgens Sybo. Zeker als de dames waar aan boord stappen is de uitslag aan de top toch meer dan wij voelen. Prachtige foto’s gezien, totdat Petra wat zit te spelen met de camera………..
De chinees smaakt prima.
De maidentrip, samen met Alie, Irma, Sybo en Yvonne. Flinke wind, dus op de fok en het grootzeil op reef 2.
Eind van de middag op naar de nieuwe thuishaven Roggebot. Op het Vossemeer de stuurautomaat uitproberen…….uit koers en jawel VAST.
Maar goed dat Alie en Yvonne er niet bij zijn. Met de fok omhoog en Sybo en Irma op één kant en de motor flink op stoom, komen we schoksgewijs weer terug in de vaargeul.
Even later liggen we veilig in box 11 in jachthaven Roggebot.
Alleen terug naar Ketelhaven. Op ontdekkingsreis, probleempje met de zeilen oplossen – er kan dus eigenlijk niet mee gezeild zijn dit seizoen, en de rest van de dag schoonmaken.
Urenstand motor 2071. Ophalen van de net aangekochte Dehler 32 uit Enkhuizen. Met Frank en Petra al vroeg onderweg naar Enkhuizen.
Terwijl ik de nodige formaliteiten afwikkel slaan Frank en Petra aan het schoonmaken. Rond een uur of één zijn we klaar voor vertrek. Petra zwaait ons uit vanaf de steiger.
Op naar Ketelhaven. Na wat gerommel met de zeilen en wind tegen, toch maar op de motor. De Ketelbrug halen voor vier uur likt net niet, dus maar een tussenstop in Urk.
Manoeuvreren in de haven met flink wat wind is toch wat lastiger met een boot die je nog niet kent. Een sterke kerel op de punt zorgt ervoor dat alles nog net goed gaat.
Na een bakje kibbeling op naar de Ketelbrug die om half zeven voor ons open gaat. ±19:45 uur leggen we aan in Ketelhaven, Alie,Alvin en Irma op de steiger als welkomstcomité. Petra volgt even later.
©2003 - 2012 Weblog.nl is onderdeel van Sanoma Media Netherlands groep.